Roel en Janneke
|
|
Reisverslag
Iguazu Falls (t/m 17 april)
Puerto Iguazu ligt vlakbij het drielandenpunt met Paraguay en Brazilie en is de uitvalsbasis om de
Iguazu falls aan de Argentijnse kant te bekijken. Als we met de bus aangekomen zien we al
allemaal gezellige terrassen. Voelt meteen goed. Hostel gezocht en meteen een van de leuke
terrasje opgezocht om iets te eten. Perfecto met live muziek en heerlijk eten.
De volgende dag dan eindelijk naar een van de drie grootste watervallen van de wereld
(de Niagara falls en Victoria falls zijn de andere twee). Hier hebben we al een tijdje naar uitgekeken.
We nemen 's ochtends op tijd de bus naar de falls. De Iguazu falls zijn vanuit Argentinie en
Brazlilie te bezoeken. Vanuit de Argentijnse kant kun je de watervallen van dichtbij bekijken terwijl
je vanuit Brazilie het overzicht hebt.
Er zijn verschillende wandelpaden. Wij besluiten eerst met het treintje naar het verste punt te gaan.
Een stukje lopen en dan zien we deep throat. Het water valt hier met groot geweld naar beneden.
GEWELDIG!! Daarna volgen andere delen van de waterval. De een nog mooier dan de andere!! Wat
indrukwekkend allemaal. We snappen nu waarom mensen 20 uur in de bus zitten vanuit Buenos
Aires en na een paar dagen weer dezelfde lange busrit terugnemen. Het is helemaal de moeite waard.
Tussendoor maken we nog een bootrit waarbij we onder de watervallen door varen.
Het tripje was kort, maar wel lachen. En natuurlijk waren we zeiknat toen we uit de boot
kwamen. Gelukkig hadden we super mooi en warm weer, dus pas de probleme!! We hebben
ons de hele dag erg goed vermaakt.
Tijdens het eten tussen de middag hebben we onze eerste
Toucan gezien. Een hele mooie vogel met een ontzettend grote en gekleurde snavel. (nog veel groter
dan die van Donald Duck) Ook liepen er veel wasbeertjes rond.
De volgende dag even de tijd genomen om een aantal dingen te regelen. 's Middags zijn we met
de bus naar Brazilie gegaan. Bij de grens kwamen we nog twee Zuid Afrikanen tegen die op
doorreis van Argentinie naar Paraguay. Zij hadden te horen gekregen dat het verplicht was om ook
stempels in Brazilie te halen. Waarschijnlijk hebben we dus geluk gehad toen wij de stempels niet
hebben gehaald...
We wilden ook graag de Braziliaanse kant van de watervallen zien. Vrijdag dus de bus naar het park
genomen. Het wandeldeel is hier veel korter, maar het uitzicht is super. We zagen nu hoe een
groot gebied de watervallen beslaan, hoe breed ze zijn en vooral hoe mooi! We hebben er volop
van genoten! Na heel veel foto's te hebben gemaakt zijn we weer richting het hostel gegaan.
Voor dezelfde avond hadden we een bus naar Campo Grande geboekt. De plaats vanuit waar je
de Pantanal (de Braziliaanse wetlands) kunt bezoeken.
Perito Moreno gletsjer, El Chalten en Buenos Aires (t/m 2 apri)
Vrijdag hebben we om 7.00 uur (pffff) vanuit Puerto Natales de bus naar El Calafate
in Argentinie genomen. Een rit over een verlaten weg tussen bergen en velden met
lage begroeiing. Tussendoor gestopt bij de grensovergang. Eerst een stempel halen
omdat we Chili uitgingen en daarna een stempel om Argentinie in te gaan. Tussen
beide posten rijden we 10 minuten in niemandsland. Bij de Argentijnse grenspost
kreeg een meisje uit onze bus te horen dat ze het land niet inkwam. Ze had, om de
een of andere vage reden, geen stempel gekregen bij de Chileense grenspost. Ze
moest dus met de buschauffeur terug naar de Chileense grenspost, stempel halen en
daarna weer naar de Argentijnse post om daar opnieuw een stempel te halen...
Gelukkig is het uiteindelijk allemaal gelukt.
Rond de middag waren we in El Calafate. Dit plaatsje is de uitvalsbasis om de
gletsjer Perito Moreno te bezoeken. Een nieuw land, dus nieuwe valuta, dus op naar
de pinautomaat. Het eerste pasje werkte niet. We konden 0.00 pesos opnemen. Das
raar, er staat voldoende op de rekening. Pasje nummer 2, zelfde verhaal, pasje
nummer 3 nu van een andere bank ook niet mogelijk. Hmmm. Dan maar naar een
andere pinautomaat. Ook hier lukt het niet. En dan, ja het duurt even, zien we het
eindelijk op een briefje in de hoek van de ruimte. We kunnen maximaal 350 pesos
pinnen i.p.v. de 500 die wij willen pinnen.,, Gelukkig toch nog gelukt.
Zaterdag zijn we met de bus naar de Perito Moreno gletsjer gegaan. Helaas hadden
we pech met het weer. We hadden de voorspellingen al wel gezien. Maar zoals de
vrouw bij het toeristenbureau zei, het weer is onvoorspelbaar. Dus toch maar op
gegokt. Het heeft helaas het grootste deel van de dag geregend. Tussendoor is het
1,5 uur droog geweest. Dus toen hebben we de gletsjer vanaf de boardwalks kunnen
bekijken. Wat een immens ding. De gletsjer is 30 km. lang, 5 km. breed en 60 meter
hoog. Dit is een van de weinige gletsjers ter wereld die stabiel blijft. Er vallen
vooraan stukken af en er komt achteraan nieuwe sneeuw bij. Via de boardwalks kon
je de gletsjer van verschillende kanten bekijken en kon je de stukken af zien en
vooral horen brokkelen. Wat een geluid!!! Cool om mee te maken. En na een tijdje
kijken is het zelfs gelukt om het vallen van een ijsbrok vast te leggen op de
videocamera. We hadden bijna de hele dag de tijd bij de gletsjer, maar omdat het
weer zo slecht was hebben we het grootste deel van de dag in het cafe gezeten.
Ondanks het slechte weer was het ontzettend de moeite waard om de gletsjer te
bekijken. We vonden hem erg indrukwekkend!
Zondagmiddag hebben we de bus naar El Chalten genomen. De hikehoofdstad van
Argentinie. Een busrit van 3 uur over wederom een verlaten weg met mooie
uitzichten. Maandag hebben we een dagwandeling vanuit El Chalten gedaan. Eerst
een behoorlijke klim van meer dan een uur en daarna een heel stuk over de rand van
een vallei. Erg mooi uitzicht naar beneden. En daarna nog een heel pittige klim naar
het einddoel, het uitzichtpunt op de Fitzroy, een 3441 meter hoge berg. Het
uitzichtpunt was tussen helder blauwe meren en naast de Fitzroy en zijn buurbergen
zagen we een ook een aantal gletsjers. Geweldig mooi plek!!! De Fitzroy was het
grootste deel van de tijd gehuld in de wolken, maar het uitzicht was er niet minder
om. Het laatste stukje moesten we door de sneeuw lopen, dus koud was het er zeker.
Maar we hadden geluk dat de zon zich ook regelmatig liet zien. Op de top hebben we
geluncht en bijna een uur genoten van het mooie uitzicht.
Helaas gold voor deze wandeling hetzelfde als voor de wandelingen in Torres del
Paine, je moet dezelfde weg terug als waar je vandaan bent gekomen :-(. Na 27 km,
en zo'n 8 uur lopen waren we weer terug bij ons hostel. Een tocht die ontzettend de
moeite waard was.
Onze vlucht naar Buenos Aires stond gepland voor 2 april. Maar we zijn het koude
weer in Pategonie zat en we willen graag voldoende tijd over houden voor de rest
van de plekken die we willen zien (tijd begint te dringen, ongelovelijk maar waar),
dus we hebben onze vlucht 2 dagen vervroegd.
Dinsdag zijn we naar Buenos Aires gevlogen. We hadden het er net over dat we
eigenlijk nauwelijks vertraging hebben gehad bij de vluchten die we hebben gemaakt
tijdens onze reis. En dat zijn er ondertussen toch al aardig wat. En tuurlijk prompt
heeft ons vliegtuig een uur vertraging... Niet meer zeggen zulke dingen, haha. Het
vliegtuig was nog niet voor een kwart gevuld. Dus we hadden lekker de ruimte. Het
weer was super dus we konden nog van het uitzicht genieten. Vooral Buenos Aires
bij nacht was super!! Na zo'n 2,5 uur waren we over.
In Buenos Aires willen we graag naar een wedstrijd van Boca Juniors. 's Ochtends
hebben we de bus naar het stadion genomen. Helaas nog geen kaartverkoop. En
Boca heeft veel fans dus het kan lastig worden om kaarten te krijgen. Via het hostel
konden we ook kaarten regelen, met vervoer en gids. Een stuk duurder, dus eigenlijk
wilden we het zelf regelen, maar wel succes verzekerd. Dus uiteindelijk toch maar
gedaan om te verkomen dat we met lege handen zouden staan. We gaan dus zondag
naar de wedstrijd Boca Juniors - Codoy Cruz. We willen een aantal dagen in
Buenos Aires blijven, maar tot maandag is wel weer lang. Dus we hebben besloten
om eerst naar Uruguay te gaan. Dat is een uur tot drie uur varen vanaf Buenos Aires.
Zondag komen we weer terug in Buenos Aires. Voor de wedstrijd en natuurlijk om
deze mooie stad te gaan bekijken.
Buenos Aires y Futbol (t/m 9 april)
Zondag zijn we dus met de boot teruggekomen vanuit Uruguay. We wilden eerst een
taxi naar het hostel nemen, maar het was zo druk dat we maar zijn gaan lopen. Toen
we terug waren in het hostel was de kamer nog klaar. Roel vroeg terloops nog even
of we inderdaad om 13.00 uur werden opgehaald voor de wedstrijd van Boca Juniors.
Oh ja, die wedstrijd gaat niet door. Wat??? We zijn gebeld, ze konden geen kaarten
krijgen. Dus de wedstrijd gaat niet door. Hoe kan dat dan? Wij zijn speciaal op tijd
terug gekomen vanuit Uruguay, hebben de snellere en duurdere boot genomen om
voor 13.00 uur terug te zijn en dan dit. Blijkt dat Boca alle kaarten heeft teruggetrokken
en dat dus geen enkele organisatie kaarten heeft gekregen. Grrrr.
Maar goed wij zijn niet zo clubtrouw en we weten dat River Plate (de andere grote
voetbalclub in Buenos Aires) op dinsdag een wedstrijd speelt. Gelukkig is het
mogelijk om hier nog kaarten voor te krijgen. En volgens de man van het hostel trekt
River Plate nooit kaarten terug. Daar hopen we dan maar op. Onverwacht een vrije
middag dus. We hebben genoeg dingen die we in de stad willen bekijken. We
beginnen met Florida Street, DE winkelstraat van Buenos Aires. Daarna gaan we
door naar Palermo. Dit is de hippe en trendy wijk. Allemaal leuke winkeltjes en zelfs
een markt. Een erg gezellige wijk. Blijkbaar wisten meer mensen dat, want het was
ook behoorlijk druk.
Maandag zijn we naar Boca geweest. Dit is een van de armere wijken en de wijk van
de club Boca Juniors met als sterspeler "Pluisje" oftewel Don Diego Maradona. Maar
het is ook de wijk waarin de beroemde gekleurde huisjes staan en waar ooit de
Tango is onstaan. En dat laatste is te merken. Elk restaurantje biedt een gratis
tangoshow. Wij hebben nog geen honger, dus helaas we kijken wel ff vanaf de rand
van het terras toe.. De gekleurde huisjes zorgen voor een vrolijk geheel. Cool gezicht.
Zouden ze in meer steden moeten doen. Veel gebouwen zijn zo grauw en treurig.
Vanuit Caminito (de gekleurde straat) lopen we een stukje terug. Op een gegeven
moment worden we tegengehouden door een politieagent. Spreken we Engels? Ja.
We moeten niet verder lopen het is er te gevaarlijk. Ok.... We nemen dus snel een
andere route. Omdat Boca een van de armere wijken is, worden er nog wel eens
toeristen overvallen. Gelukkig merken wij er verder niets meer van.
We nemen de bus en stappen uit bij San Telmo, de kunstenaarswijk. Ook weer een
gezellig deel van de stad. Met een pleintje waarop verschillende terrasjes zijn. We
zoeken een plekje en kunnen ondertussen weer een tangoshow bekijken. Je wordt er
hier mee doodgegooid. We kunnen allebei geen tangodansen, maar het ziet er wel
supercool uit. En die muziek heeft op de een of andere manier ook wel wat.
We beginnen een beetje te snappen wat Maxima er zo bijzonder aan vindt...
's Avonds gaan we nog naar het oudste cafe van Buenos Aires, Tortoni. Er staat een
rij buiten, dus we verwachten er heel wat van. Binnen is het leuk, maar eigenlijk niet
eens zo bijzonder. Je kunt er tangoshow bekijken, maar daar moet uiteraard voor
betaald worden. We hebben al genoeg tango's gezien, dus we drinken alleen even
wat.
Dinsdag willen we een paar dvd's branden, dus gaan we op zoek naar een internetcafe.
En natuurlijk als je er eentje zoekt kun je ze niet vinden. De eerste werkt niet, de
tweede is echt schandalig duur. Na 1,5 uur zoeken vinden we eindelijk een
betaalbaar internetcafe waar we onze dvd's kunnen laten branden. Na het branden,
eten we even wat en gaan terug naar het hostel waar we om 18.00 uur opgehaald
zouden worden voor de wedstrijd. 18.00 uur wordt 19.00 uur maar gelukkig ze komen
wel en we hebben kaarten. De wedstrijd gaat tussen River Plate en Internacionale
Uruguay. Een internationale wedstrijd voor de Copa Libertadores (Zuid Amerikaans
Champions League). Het stadion is geweldig groot. Er passen 80.000 mensen in.
Helaas zit het niet vol. Maar de sfeer zit er wel goed in. Er wordt continue gezongen
en gedanst. Helaas is de wedstrijd niet zo heel boeiend. River Plate overheerst tot
ongeveer 20 minuten voor tijd, maar krijgt maar een paar kansen. Daarna zijn er nog
een aantal kansen voor Internacionale, maar ook zij weten niet te scoren. Het blijft
helaas 0 - 0.
Nog wel grappig is dat het vliegveld vlakbij het stadion ligt en dat de landende
vliegtuigen dus heel laag overvliegen. Een week eerder hebben wij het stadion ook
vanuit het vliegtuig gezien.
Voor woensdagavond hebben we een busticket naar Posadas, een plaats aan de
grens met Paraguay geboekt. De laatste dag dus in Buenos Aires. Janneke had op
internet gevonden waar de serie Julia's Tango is opgenomen, dus ze wilde graag het
huis zien. Op naar Palermo Soho!. Het pand wordt opnieuw gebruikt voor opnames.
Maar Julia's Tango is gestopt (jammerjammerjammer) en we zien geen Julia's Tango
acteurs, dus het zal wel voor een andere serie zijn. We maken wat foto's en filmen
natuurlijk een stukje. Daarna lopen we richting het park om ff in de zon te liggen.
Uiteindelijk moeten we de dvd's nog opsturen. Dus voor we teruggaan lopen we langs
het postkantoor. Hier wordt ons geduld op de proef gesteld. Er zijn bijna 100
wachtenden voor ons. Gekkenwerk, maar we willen de dvd's toch graag opsturen, dus
er zit niets anders op dan te wachten :-(. Uiteindelijk hebben we bijna 2 uur
gewacht. Pfff, maar de dvd's zijn nu op weg naar Nederland.
's Avonds dus met de bus. Onze bus vertrekt om 21.40 uur. We zijn er zo'n 20
minuten vantevoren. En het is ongelovelijk druk. De busstation heeft 76 platforms
en de bussen komen en gaan. Dus je kunt nagaan hoeveel mensen er op het station
zaten. Onze bus zou op een platform tussen 33 en 47 komen. Helaas is het niet zo
dat je een goed overzicht op de platforms hebt of dat duidelijk wordt aangegeven
waar je bus komt, dus dat werd regelmatig heen en weer lopen. Uiteindelijk was
onze bus er en konden we met 2 uur vertraging vertrekken.
Nog even dit:
- In Buenos Aires parkeer je door eerst tegen de auto voor je aan te rijden en dan
tegen de auto achter je. Als de auto rechtstaat zorg je dat de punt de bumper van
de auto voor je raakt.
- Waar de Aziatische stelletjes absoluut niet aan elkaar zitten, kunnen de stelletjes
in Buenos Aires niet van elkaar afblijven. Om de zoveel meter zagen we een stelletje
uitgebreid staan zoenen.
- Mensen hier houden van eten. Er wordt uitgebreid geluncht, daarna gaat het
restaurant dicht om om 20.00 uur weer open te gaan. Het is hier normaal om om 22.00
uur te eten.
- Overdag zien de straten van Buenos Aires er netjes en schoon uit, ´s avonds wordt
het echter een grote rotzooi. Het schijnt dat dan alle afval wordt gescheiden. Zakken
afval worden dus opgemaakt en daarna wordt het afval gesorteerd. ´s Ochtends is
alles weer netjes opgeruimd en zie je er niets meer van.
- Het is normaal dat Argentijnen elkaar hier als begroeting en bij het afscheid op de
wang zoenen. Dus ook mannen bij mannen en zelfs na een dag werken.
Felice Pascue!!!
|
|
|
