Roel en Janneke
|
|
Reisverslag uit Laos
Luang Prabang (t/m 25 oktober)
Na woensdagochtend nog wat door Hanoi te hebben gesjokt hebben we 's middags
de minibus naar het vliegveld genomen. We wilden graag op tijd zijn en dat waren
we blijkbaar want we konden nog niet eens inchecken. Na even iets gedronken te
hebben, hebben we ingecheckt en zijn we door de douane gelopen. Goodbye Vietnam.
Ook al is Hanoi de hoofdstad van Vietnam, het vliegveld stelt niet zo heel veel voor.
In een kwartiertje hadden we alle winkeltjes gezien, dus maar ff kaarten op de
wachtbankjes. Het boarden begon netjes op tijd. Aan het einde van de gate stond
een busje op ons te wachten. Hmm niet veel mensen. Het busje zal zo nog wel een
keertje rijden, dachten we. Maar nee hoor. We zaten met z'n elven in het vliegtuig.
We hadden 4 man (nou ja een vrouw) crew mee en er waren zo'n 80 zitplaatsen.
Hoe het allemaal uitkan, geen idee. Maar de vlucht was prima en we waren een stuk
sneller dan dat we met de bus zouden zijn geweest (dat zou nl. zo'n 24 uur duren).
Het vliegveld van Luang Prabang was nog een stuk kleiner dan dat van Hanoi. Even
langs de douane. Ging natuurlijk snel want we waren maar met weinig mensen. We
hebben een tuktuk gedeeld met een aantal andere toeristen en zijn afgezet in het
centrum van Luang Prabang. Het verschil is direct merkbaar. Geen straten vol met
toeterende scooters. Heerlijk wat een rust. Luang Prabang is na Vientiane de
grootste stad van Laos en dat terwijl het niet veel meer inwoners heeft dan
Oldenzaal. Iedere avond hebben ze een nightmarket met ontzettend veel standjes
waar van alles wordt verkocht. Van kleding tot tassen en van eten tot beelden en
lampen. Geeft een zomers braderie gevoel!!
Donderdag was de grote dag. Jannekes 28e verjaardag. Natuurlijk even middernacht
afgewacht. We hadden afgesproken geen grote kado's voor elkaar te kopen. We gaan
wel een keertje kiezen voor een luxe hotel. Een kleinigheidje dus bestaande uit een
mooie houten armband, een lief kaartje en een zak met heerlijke spekjes :-)
's Ochtends uitgeslapen en heerlijk ontbeten. Daarna op zoek naar een nieuw
guesthouse want waar we nu zaten konden we maar een dag blijven. Hebben de
hele stad doorgelopen en zijn uiteindelijk bij de overburen terecht gekomen... Ach
leuke manier om iets van de stad te zien. Uiteraard erg benieuwd of er nog mensen
aan de verjaardag hebben gedacht zijn we naar het internetcafe gegaan. Nou en die
inbox zat vol... Wat ontzettend leuk alle e-cards, mailtjes, hyveskrabbels en
berichten in het gastenboek. Super dat er zoveel mensen de moeite hebben genomen
om even iets te laten horen! TOPPIE!!
Met een goed gevoel 's middags het museum bezocht en daarna op naar een leuk
cafe met lekker gebak. Gelukkig hebben ze dat hier ook!! We hebben zonsondergang
gekeken bij Phousi. Dit is een tempel boven op een heuvel midden in Luang Prabang.
Erg mooi gezicht alle bergen rond Luang Prabang, de Mekong en de groene stad. We
hebben heerlijk gegeten op de avondmarkt en daarna met de laptop naar een wifi
plek om alle e-cards te openen (lukte 's ochtends niet) en te skypen. Jannekes
moeder had haar oma uitgenodigd voor een gebakje, dus haar ook nog even
gesproken. Leuk hoor. Tja is toch even anders als je 's avonds je huis niet vol hebt
zitten met verjaardagvisite. Maar wel leuk om eens verjaardag te vieren met
slippers, korte broek en t-shirt/hempje aan :-)
Vrijdag vroeg uit de veren, want we wilden graag de monikken zien die iedere
morgen hun offers ophalen langs de kant van de weg. Ons was verteld dat het hele
gebeuren om 5.30 plaats zou vinden. Dus wij waren er netjes voor 5.30. Een bak
met bananen en rijst gekocht en wachten tot de monnikken komen. De monnikken
leven van de giften van mensen. Iedere ochtend gaan ze met een grote
urnvormige bak langs de straat om de offers in ontvangst te nemen. Om 6.00 uur
zagen we de eerste monnikken in oranje kleden aankomen. Een erg mooi gezicht.
We hebben onze rijst en bananen uitgedeeld en natuurlijk veel foto's gemaakt. Het
eten is naar ons idee wel een beetje saai, voornamelijk droge en ondertussen koude
rijst.... Nadat het hele tafereel was afgelopen even terug naar de kamer en daarna
ontbijten, want om 8.00 uur vertrok onze boot naar de Pak Ou grotten. Twee uur
heen en een uur terug over de Mekong. De grotten vonden we niet zo veel
voorstellen. Er stonden ontzettend veel budda's in, maar dat was het dan ook wel.
's Middags nog een tempel bezocht en weer eens laten masseren. Zijn nu nog in
Azie en met 5 dollar redden we het in Nederland niet...
Zaterdag hebben we de watervallen Kuang Si, zo'n 30 km buiten Luang Prabang
bezocht. Wow wat waren deze mooi!! Eerst een aantal kleine en daarna een super
hoge. We gaan proberen de foto's zo snel mogelijk te plaatsen (gaat allemaal iets
moeilijker in Laos), want we kunnen niet omschrijven hoe het eruit ziet, dat kun je
beter op de foto's zien. Je kon op meerdere plekken zwemmen, dus nog even een
duik genomen. Omdat de watervallen zo mooi waren, waren er natuurlijk wel meer
toeristen dan wij alleen, maar het was absoluut de moeite waard. 's Middags hebben
we een busticket naar Vang Vieng geboekt voor zondag. Roel heeft foto's uitgezocht
voor op de site en we hebben voor het laatst genoten van het lekker eten en de
heerlijke fruitshakes op de markt.
Vang Vieng, Vientiane en the Loop (t/m 7 november)
De verbindingen in Laos zijn niet zo goed en we zijn nog al druk geweest de laatste
dagen, dus onze update heeft even op zich laten wachten. Maar we zullen jullie nu
weer helemaal 'bijpraten'.
Vanuit Luang Prabang hebben we de minibus naar Vang Vieng genomen. Een mooie
rit door de bergen van Laos. Vang Vieng ligt midden tussen Luang Prabang en
Vientiane en is omgeven door Limestone rotsen, maar Vang Vieng is ook vooral
bekend van het tuben. In een binnenband van een trekker de rivier afdobberen.
Iedere toerist die naar Vang Vieng gaat gaat tuben, dus tja dat moesten wij ook
maar eens doen. Langs de rivier zijn barretjes gemaakt dus onderweg een paar
drankjes drinken en als je wilt kunnen je slingeren aan touwen en glijden van een
enorme glijbaan. Sommige mensen drinken er eerst een paar en gaan daarna
slingeren, dat werkt niet altijd even goed. We hebben meerdere mensen in het
verband zien lopen... Gelukkig zijn wij veilig en wel weer aan wal gekomen. Om toch
iets meer te zien dan alleen de rivier en de tube hebben we een fiets gehuurd om
tussen de rotsen, rijstvelden en huisjes door te fietsen.
Vanuit Vang Vieng hebben we de bus naar de hoofdstad Vientiane genomen. In de
bus zaten een stel Engelsen die ook bij ons in de bus zaten naar Vang Vieng.
Samen met hen en een Thaise jongen een guesthouse gezocht en samen gegeten
's avonds. In Vientiane hebben we ook een fiets gehuurd. Beetje door de stad
gefietst en naar een tempel, de markt, de 'Arc de Triomh' geweest. We wilden een
trekking in het nationaal park in de buurt van Vientiane doen, maar dat bleek
allemaal toch duurder dan verwacht. Dus toch maar niet. Vientiane is de hoofdstad
van Laos, maar dat zou je absoluut niet denken als je er rond loopt. 's Avonds kun
je midden op straat lopen zonder dat je ook maar een brommer of auto tegenkomt.
Das een keer wat anders dan het super drukke Hanoi of Bangkok.
Vanuit Vientiane weer de bus naar Thakheak genomen (ja we hebben al heel wat
uren in de bus doorgebracht). De dag voordat we weggingen kwamen we bij ons
favoriete ontbijt restaurant (de Joma) Anna, een Zweedse, tegen waar we in Luang
Prabang ook al een paar dagen mee hadden opgetrokken. Zij wilde ook naar
Thakheak maar dacht dat ze de enige was, dus had ze een ticket verder naar het
zuiden geboekt. Nu ze wist dat wij ook gingen wilde ze wel erg graag mee. Gezellig!
Dus zij heeft haar ticket omgeboekt en we zijn met z'n drieen naar het busstation
vertrokken. Daar ontmoetten we een Duits stel, Thomas en Miriam, dat ook naar
Thakheak ging, dus nog meer gezelligheid. We wilden allemaal naar de 7 km lange
grot en de beste manier om daar te komen is met de brommer. Veel mensen maken
een ronde van zo'n 400 km, the Loop. In ons guesthouse hebben we informatie
gelezen van andere toeristen die dezelfde ronde hebben gemaakt. En dat zag er toch
wel erg goed uit. Dus 's avonds meteen de brommers geregeld. De volgende dag zijn
we met z'n vijfen op een schakelbrommer vertrokken. Normaal rijdt Roel altijd (op
een automatisch brommer) en zit Janneke heerlijk achterop. Maar drie dagen
achterop zitten is toch wel een beetje lang. Dus het werd tijd dat Janneke ook maar
eens brommer leert rijden. Dat ging in het begin met nogal wat horten en stoten,
maar met het uur werd het beter. Dus nu is niet alleen Roel, maar ook Janneke
verslaafd, haha. De eerste dag hebben we meer dan 100 km over de 'grote' weg
gereden. Niet zo heel bijzonder. Daarna kwam het betere stuk. Berg op, berg af,
tussen groene bossen door naar een view point met uitzicht op het karstgebergte.
Allemaal spitse rotsen een heel bijzonder gezicht. De weg naar de grot liep over
een vlak gebied met aan beide kanten limestone rotsen, wow!! 's Avonds hebben
we geslapen in een homestay. Dat wil zeggen bij mensen thuis. Alle gezinsleden
liggen hier in een grote ruimte die wordt afgescheiden door lakens. De WC is in een
gebouwtje buiten en je wassen doe je in de rivier. De mensen spraken maar een
paar woorden Engels, dus met handen en voeten en met een paar zinnen uit het
boek 'gepraat'. Wel lachen omdat eens zo mee te maken. De volgende ochtend op
tijd naar de grot. De grot is dus zo'n 7 km lang en je kunt er doorheen met een
boot. Op het moment dat wij er waren waren ze bezig met het aanleggen van
elektriciteit voor lampen. Dus waarschijnlijk zal het in de toekomst een stuk
toeristischer worden. Bij de grot kwamen we de Engelsen tegen met wie we in
Vientiane hadden gegeten en een engels/thais koppel dat bij ons in het guesthouse
in Thakheak zat. Met z'n negenen hebben we drie boten gehuurd, zaklamp mee en
varen door de grot. Onderweg moesten we verschillende keren de boot uit omdat
het te ondiep was. Heel bijzonder om zo'n natuurwonder te zien en vooral nu het
nog niet zo toeristisch is. Na het bezoek aan de grot weer op de brommer door
een super mooie omgeving. s Avonds een hotelletje gezocht in Lak Sao en samen
gegeten. De volgende dag hadden we een lange rit over een slechte weg voor de
boeg, dus om 7.00 uur zaten we weer op de brommer. De weg was inderdaad
slecht. Ontzettend veel gaten, modderig en vol met puntige stenen. Omdat het zo'n
slechte weg was, was het niet druk en zag je zo goed als geen andere toeristen. We
reden door dorpjes en en door de jungle. Rond 14.00 uur waren we weer in de buurt
van Thakheak. Dat was veel eerder dan verwacht, dus hebben we nog een duik
genomen in de rivier. Daarna door de regen teruggereden.
En toen was het weer tijd om met de bus naar de volgende plaats te gaan. Pakse
deze keer. De buschauffeur had er zin in. We hadden van het Engels/Thaise stel
gehoord dat zij er 10 uur over hadden gedaan, dus we waren op het ergste
voorbereid. Maar we hadden geluk, we waren er al in 5,5 uur. Weinig stops
onderweg. 's Avonds afscheid genomen van Thomas en Miriam. Zij gingen door naar
het zuiden van Laos. Wij hebben de volgende dag samen met Anna een excursie
over het Bolaven Platteau gemaakt. Plantages, drie watervallen en een dorpje
bezocht. De watervallen waren erg mooi, maar vooral het dorpje was erg
indrukwekkend. De mensen in dit dorp maken tijdens hun leven hun eigen doodskist.
Die bewaren ze onder het huis. Een heel apart gezicht. De mensen in dit dorp waren
echt arm. Kapotte kleding, vieze huid, maar het bijzondere is dat je in het dorp
verschillende schotelantennes zag voor televisie... Het is maar net waar je
prioriteiten liggen.
Vandaag is onze laatste dag in Laos. We nemen vandaag weer de bus (ja dat is
de vijfde keer al alleen in dit verhaal). Deze keer naar Bangkok. We vonden Laos
erg mooi. De mensen zijn vriendelijk en niet zo opdringerig als in de rest van
Zuid Oost Azie. De steden zijn niet zo druk en het gaat er hier allemaal erg relaxed
aan toe. En dan natuurlijk nog de super mooie omgeving. Een aanrader dus!!
We hebben onze vervolgplannen de laatste tijd heel vaak gewijzigd. Maar zoals
het er nu naar uit ziet vliegen we komende zondag naar de Filipijnen. Waarschijnlijk
blijven we daar zo'n drie weken. Daarna willen we door naar Sumatra. We hebben
gehoord dat er veiligheidswaarschuwingen zijn uitgegaan voor Indonesie. De
verdachten van de aanslagen die een aantal jaren geleden op Bali hebben
plaatsgevonden worden waarschijnlijk een dezer dagen geexecuteerd. De
verwachting is dat dat weer nieuwe aanslagen zal opleveren. De gevaarlijkste
gebieden zijn de toeristische plekken. We houden het dus goed in de gaten voordat
we definitief besluiten om naar Sumatra te gaan. In ieder geval hebben we al wel
ons ticket naar Australie geboekt. We vliegen op 19 december en hebben vanaf 22
december een Wicked Camper (bedankt voor de tip Rene) gehuurd. Dat wordt dus
kerst en oud en nieuw vieren in de camper :-) en nog veel belangrijke in korte
broek en t-shirt :-)) Van 22 december tot 20 januari rijden we van Cairns
(Noord Oost Australie) naar Sydney.
|
|
|
