Roel en Janneke
|
|
Reisverhaal uit Vietnam
Good afternoon of nee toch good evening VVVVIIIIEEEETTTNNNAAAMMM (t/m 4 oktober)
Woensdag hebben we de bus genomen naar Vietnam. De feestdagen in Cambodja
waren voorbij en dat hebben we geweten... Het eerste stuk van de route ging prima.
Goede bus en we schoten goed op. Maar op gegeven moment moesten we een
riviertje oversteken. Er was nog geen brug, dus dat ging per pont. We komen aan
en staan behoorlijk vooraan. Half uurtje en dan moeten we toch wel aan de andere
kant zijn, dachten we. Maar nee hoor, geen beweging. We stonden hartstikke stil en
dat bleef zo drie tot vier uur lang... Wat bleek, er kwamen veel mensen terug van
vakantie, dus er was een ontzettende file aan de andere kant. De pontvaarders
hadden toen bedacht dat ze eerste zoveel mogelijk mensen vanaf de overkant naar
onze kant zouden halen. Ze kwamen dus met een volle pont aan en gingen leeg
weer terug, terwijl de rij aan onze kant ook steeds langer werd. Uiteindelijk hebben
we over de rit, die zes uur zou duren tien uur gedaan... zucht. We waren rond 19.00
uur in Ho Chi Min City (de hoofstad van Vietnam).
Weer een heel andere stad dan Bangkok en Phnom Penh. Het ziet er hier allemaal
een stuk netter uit en er rijden hier ontzettend veel, maar dan ook echt ontzettend
veel scooters. Zo'n 5 miljoen in totaal hebben we ons laten vertellen. De een nog
mooier dan de ander en vooral de helm is een modeobject hier. Voor kinderen een
liefheersbeestje en voor vrouwen met allerlei mooie designs van geblokt tot
gebloemd en van fel roze tot licht groen.
Donderdag en vandaag hebben we de stad verkend. Ze hebben hier een namaak
Notre Dame (stamt uit de tijd dat Vietnam een Franse kolonie was), een super mooi
postkantoor, gezellige markten enz. Gisteren hebben we een excursie naar een
Caodai Tempel gemaakt. Dit is een nieuwe geloof dat hier in Vietnam is ontstaan.
Een mooie tempel in Efteling stijl en de tempelgangers waren in wit, rood, blauw of
geel gekleed. Een vrolijk geheel. Alleen jammer dat het super toeristisch was.
Bussenvol met mensen stonden met ons vanaf de railing boven in de tempel naar de
dienst te kijken...
Daarna zijn we doorgereden naar de Chu Chi Tunnels. Deze tunnels zijn door de
Vietnamezen gebouwd tijdens de oorlog met Amerika. Een super slim systeem
met ondergrondse gangen, ziekenhuizen, keukens en leefruimtes. De gangen waren
gebouwd op Vietnamezen van zo'n 1.60 m. Dus echt superklein allemaal. Om te
voorkomen dat de Amerikanen ze op het spoor kwamen zorgden ze o.a. dat de rook
die tijdens het koken ontstond op een hele andere plek uit de grond kwam.
Daarnaast maakten de Vietnamezen gebruik van slimme boobytraps, zoals een met
bladeren bedekte val waaronder spijlen in de grond lagen. Je kon een stukje door de
tunnels kruipen. voor de toeristen zijn deze met 30% vergroot en dan nog zijn ze
klein. Ook mocht je schieten met zelf te kiezen geweer dat tijdens de oorlog gebruikt
werd. De knal die van de M16 afkwam was behoorlijke hard...
We blijven nog een dagje in Ho Chi Minh en gaan dan door naar Da Lat. Een plaats
op zo'n 1500 m. hoogte. Schijnt een mooi omgeving met veel watervallen te zijn en
doordat het hoger ligt is het er ook wat koeler. Worden wat actievere dagen als het
goed is.
We zoeken het hogerop (t/m 8 oktober)
Zondag was onze laatste dag in HCMC. We wilden nog wat makkelijke en vooral
goedkope :-) kleding kopen, dus op naar de winkels en de markt. Hoewel het geld
in onze zak brandde hebben we het bij een broek voor Roel en een hempje voor
Janneke gelaten. We leren het nog wel. Na de tijd ff gerelaxed in het park. Veel
Vietnamezen gaan op zondagavond naar het park om te sporten. Er werd
gebadmintond, hardgelopen, gevoelbald en zelfs geaerobict op muziek. Leuk om
op je gemak naar te kijken. Dus we hebben een mooi bankje uitgezocht en ff
rustig rondgekeken. Toen we zaten kwam er een groepje jongeren naar ons
toelopen. Ze beginnen engels met ons te praten en wij zijn wel erg benieuwd wat
ze precies willen weten. Blijkt dat ze een of sommigen zelfs twee per week naar
het park gaan om engels te praten met toeristen. Gratis taalles dus. Toen het ene
groepje weg ging, volgde een volgend groepje. Wel lachen.
Maandag hebben we de bus naar Dalat genomen. Dalat is een plaats op zo'n 1500 m.
hoogte in de hooglanden van Vietnam. De bus had enige moeite met het beklimmen
van de bergen, dus over de ruim 300 km. hebben we zo'n 8 uur gedaan. Gelukkig
was het niet druk in de bus en hadden we een tweezitsbankje per persoon. In
Dalat hebben we ons naar het Dreams Hotel laten brengen. Hier hadden we goede
verhalen over gelezen op internet en in de Lonely Planet. Die verhalen waren er niet
voor niets. We hebben een erg mooie kamer met massagedouche, op het dak
hebben we een sauna, stoombad en bubbelbad en het ontbijt is erg uitgebreid met
heel veel verschillende soorten vers fruit. Heerlijk. En dat alles voor 20 dollar per
nacht voor ons samen. Daar kunnen ze in Nederland nog wat van leren ;-)
Dinsdag en woensdag hebben we een scooter gehuurd om de omgeving te verkennen.
We zitten in de bergen (sommigen vergelijken het hier met de Franse Alpen) en er
zijn veel watervallen in de omgeving. Dus eerst maar eens naar de Elephant
Waterfalls. De weg vinden ging nog niet zo makkelijk. De Vietnamezen buiten de
stad spreken geen woord Engels en sturen je zomaar een kant op. Bedankt jongens!
Uiteindelijk gevonden en begonnen aan de glibberige weg naar beneden. Een mooi
brede waterval met heerlijk bruin water. Toen we beneden kwamen waren we de
enigen, dus das toch wel bijzonder. Daarna weer terug naar Dalat. Onderweg begon
het super hard te regenen. Dus maar even schuilen in een garage met een stel
Vietnamezen. Altijd interessant een paar westerlingen. En of ze ons nou toelachen
of uitlachen het is ons niet helemaal duidelijk... In Dalat het crazy house bezocht
(die naam heeft het niet voor niets het is een hotel dat wel iets weg heeft van een
pretpark met themakamers, een groot namaak spinnenweb in de tuin en trappetjes
alle kanten op). 's Avonds hebben we met een paar engelsen uit ons hotel wat
gedronken in de kroeg. Beetje poolen en vier op een rij spelen tegen de kroegbaas.
Jeetje wat was die kerel goed. Hij was ons allemaal iedere keer 5 stappen voor.
We houden het er maar op dat hij niet anders doet dan vier op een rij spelen...
Woensdag zijn we naar een kabelbaan geweest. Een gondelbaan over een vallei.
Niet echt bijzonder. Daarna maar weer door naar een volgende waterval, de tiger
waterfall. Ook hier waren we weer de enige. Wowie. Het rondrijden hier is genieten.
Je kunt alles op je eigen tempo bekijken en de uitzichten zijn super mooi. Na
terugkomst bij het hotel zijn we de sauna indoken.
WOW!!! (t/m 10 oktober)
We vonden het tijd worden voor wat beweging. We zijn nu zo'n twee maanden
onderweg (met natuurlijk tussendoor een week Nederland) maar hebben niet veel
conditionele beweging gehad. Gisteren eerst een dagje gerelaxed. Beetje gehangen
op de kamer, rondgewandeld in de spa gezeten en de trip voor vandaag geboekt.
We wilden graag naar de kust. Nha Trang ligt op de route naar het noorden en het
schijnt een mooie kustplaats te zijn, dus Nha Trang it will be. Maar waarom de 130
km. met de bus doen, als je een groot gedeelte ook per mountainbike kunt doen. We
wilden beweging. Nou die hebben we gekregen vandaag. We zijn met een auto
buiten Dalat gebracht en daar begon onze tocht. Eerst een heel stuk klimmen en
dalen en daarna een afdaling van zo'n 25 km. Wow wat was dat cool zeg. We gingen
over een nieuwe weg, die nog nauwelijks door verkeer gebruikt wordt, dwars door de
jungle. Om de paar honderd meter was er een watervalletje en dan die super mooie
uitzichten. Echt geweldig!! In totaal hebben we zo'n 78 km op de mountainbike
gezeten en zijn we van 1750 m. hoogte gedaald naar zeeniveau. Dus onze beweging
hebben we gehad en dan ook nog eens in een super mooie omgeving. WOW!!!
Onderweg werden we begeleid door een gids en een auto met chauffeur. Het laatste
stuk was te druk om te fietsen dus dat hebben we met de auto gedaan. En nu een
paar dagen genieten op het het strand, in het water en in het modderbad dat hier
schijnt te zijn. We vermaken ons hier wel :-)
Relaxen en watervallen in Nha Trang (t/m 13 oktober)
Na onze mountainbike-inspanningen was het tijd om te relaxen. Nha Trang is een
grote kustplaats, die door verschillende mensen vergeleken wordt met de grote
Spaanse kustplaatsen zoals Benidorm. Strand, veel hotels, restaurantjes en bars.
We hebben heerlijk twee dagen op het strand gerelaxed. Boekje erbij en beentjes
hoog. Echt vakantie.
Natuurlijk wilden we ook wel wat van de omgeving zien, dus hebben we zondag een
scootertje gehuurd (ja inderdaad we zijn er helemaal verslaafd aan geraakt) en zijn
op zoek gegaan naar de watervallen. Op een gegeven moment zagen we een bord
staan met Ba Ho Waterfalls 3 km. Dus wij dachten nog 3 km. rechtdoor. Maar we
zagen maar geen ander bord, dus toch maar even vragen. We moesten een stuk
terug. Of nee, rij maar achter ons aan. Dus wij achter dit Vietnameze stelletje
aanscheuren door de rijstvelden, over hobbelpaadjes en langs huisjes. Brommer
geparkeerd en samen met onze wegwijzers richting het water gelopen. Klimmen en
klauteren over stenen en door het water heen. Zal het hier wel zijn? Ba Ho
Waterfalls?? Iets verder nog. Onze Vietnameze vrienden hadden een mooi plekje
gevonden. Dus zij begonnen met het klaarmaken van de garnalen. Of wij ook wat
wilden. We hebben vriendelijk bedankt want wij wilden op zoek naar de watervallen.
Dus verder de rivier omhoog gevolgd over zeer goed begaanbare paadje, zeker als
je slippers aan hebt... not!! Overal waren locals aan het zwemmen, met, jaja, al
hun kleren nog aan. Bij het derde groepje locals kwamen we erachter dat we
helemaal niet op de goede plek waren voor de Ba Ho Watervallen. Dus maar weer
het pad teruggelopen naar beneden toe. Scooter gepakt, paar foto's van de
rijstvelden gemaakt en teruggereden richting Nha Trang. Wel leuk om op een plek
te komen waar de Vietnamezen dus zelf op zondag gaan zwemmen. Op de terugweg
bleek dat we bij het bord met Ba Ho 3 km. moesten afslaan. Wisten wij veel.
Scooter uiteindelijk weer geparkeerd. En weer lopen naar de watervallen. Dit pad
zag er beter uit, totdat we bij de stenen aankwamen. Wat een geklauter... Na heel
wat bergbeklimwerk zijn we bij de drie watervallen aangekomen. Op twee andere
toeristen na, was er helemaal niemand. Heerlijk!! We hebben een heerlijke
verfrissende duik genoemen en zijn daarna weer begonnen aan de terugweg. Na ons
bezoek aan de watervallen wilden we nog naar het kuurcentrum waar je een
modderbad kon nemen. Dit centrum ligt vlakbij Nha Trang. Maar uiteraard lukte
het ons weer om de weg niet in een keer te vinden. Na een paar keer te hebben
gevraagd komen we uiteindelijk bij het mudbath aan. Ze zijn nog 1,5 uur open,
dus we hebben voldoende tijd om het thereapeutische bad te nemen. Er is bijna
niemand meer en het begint al donker te worden, maar ja we zijn er nu toch. Dus
hupsakee lekker in het bad zitten, laag modder de bij, haha. De officiele manier
is, dat je ongeveer een kwartier in de modder gaat zitten, daarna een aantal
minuten in de zon om de modder te laten drogen, dan door hydrostralen en daarna
30 tot 45 minuten in een warm mineraalbad. Het zonnen ging helaas niet meer,
want de zon was al onder (het is hier nl. ieder dag om 18.00 uur al donker) en
de rest hebben we ook iets ingekort, maar lekker was het wel. Heerlijk relaxen
en je huid voelt na de tijd heerlijk zacht aan. We waren zo ongeveer de laatsten
die het centrum verlieten.
Vandaag gaan we nog een dagje op het strand relaxen en dan nemen we vanavond
de nachtbus naar Hoi An. Een plaats zo'n 530 km verder op. Over de tocht zullen
we zo'n 12 uur doen. Hoe ze dat voor elkaar krijgen weten we ook niet. We hopen
maar dat het slapen in de ligstoelen een beetje lukt.
Hoi An en Hanoi (twee verschillende plaatsen met dezelfde letters erg creatief) (t/m 21 oktober)
De nachtbus naar Hoi An was wel grappig, benen in de lighouding en de rugleuning
was verstelbaar. En dan drie bedden naast elkaar met elk een hele smalle doorgang
ertussen en twee 'etages' met bedden. In het bovenste bed kwam je met de trapje.
Wij moesten achterin liggen en daar hadden ze heel lekker vijf bedden naast elkaar
liggen. Lekker cosy. Gelukkig zat de bus niet vol. Dus na een half uurtje is Janneke
naar voren verhuisd. We hebben wel geslapen, dus het slaapbus idee werkt, maar
toch kom je gebroken aan 's ochtends.
Hoi An is een heel schattig plaatsje in centraal Vietnam. Met ontzettend veel, maar
dan ook echt ontzettend veel kleer- en schoenmakers. Dus wat hebben wij gedaan?? ....
Precies kleding en schoenen laten maken. Twee broeken en twee paar schoenen voor
Roel en een pak, een rokje, een spijkerbroek en twee paar schoenen voor Janneke.
Een hele lading om terug te sturen naar Nederland :-) Hopelijk vinden we het
volgend jaar allemaal nog mooi en is het ondertussen niet hopeloos uit de mode `
geraakt...
De eerste dag was het weer nog prima in Hoi An, maar de twee dagen daarna heeft
het bijna onophoudelijk geregend. We hadden een fietstocht geboekt bij een
Nederlander die in Hoi An woont, maar die hebben we maar geannuleerd. In
Nederland is het helemaal niets aan om in de regen te fietsen en dat is het hier
ook niet. Dus overdag gewapend met paraplu door het stadje gelopen, naar de
kleer- en schoenmaker om te passen en aanpassingen door te geven en Prison Break
kijken op de laptop. Hadden we in Bangkok op de harde schijf laten zetten en was er
nog niet van gekomen om te kijken. Maar nu zijn we helemaal verslaafd. We hebben
het eerste seizoen op de harde schijf staan en moeten nog ergens de volgende
seizoenen zien te regelen ;-)
Zaterdag hebben we de nachttrein naar Hanoi gepakt. In een eerder bericht hadden
we gezegd dat Ho Chi Minh City de hoofdstad van Vietnam is, maar dat klopt niet,
dat is Hanoi namelijk.... Oeps. Sorry dat we jullie zo in verwarring brengen...
De nachttrein was iets relaxter dan de bus. Meer ruimte en een bed om op te liggen.
We deelden een cabine met een Vietnamese moeder en dochter, die geen Engels
konden. Ze gingen om 18.00 uur heerlijk slapen om tegen de tijd dat wij gingen
slapen gezellig te gaan kletsen. Beetje vaag dus. We zouden om 4.00 uur aankomen
in Hanoi. We zijn vanuit Nederland gewend dat treinen vertraging kunnen hebben,
maar de NS maakt het niet zo bont als hier. We waren uiteindelijk om 5.30 uur in
Hanoi. Ach we vonden het wel prima. Wat moet je om 4.00 uur in een nieuwe stad
doen en omdat het nu later was, was het in ieder geval licht toen we aankwamen.
Nadat we een slaapplek hadden gevonden, hebben we een beetje door de oude wijk
gewandeld. Ziet er allemaal gezellig uit! We hebben de eerste dag ook direct een
trip naar Halong Bay geboekt.
Gister en vandaag zijn we met de boot naar Halong Bay geweest. Halong Bay is een
baai voor de Vietnameze kust vol met limestone rotsen. Een heel bijzonder gezicht.
En omdat het zo bijzonder is, stikte het natuurlijk van de andere toeristen. Maar
gelukkig viel het toen we eenmaal uitgevaren waren heel erg mee. We hebben een
eilandje bezocht met een heuvel vanwaar je uitzicht hebt over Halong Bay, we
hebben gekayakt tussen de rosten en zelfs onder een limestonen tunnel door naar
een baai waar de grote boten niet kunnen komen. 's Avonds sliepen we op de boot.
Nog een tijdje vanaf het dek naar de sterrenhemel gekeken en drie vallende sterren
gezien. Maakte het helemaal compleet! Vanochtend weer langs een ander deel
teruggevaren en nu kwamen we echt heel weinig andere boten tegen. Rond het
begin van de middag waren we weer terug aan wal. We waren met z'n twaalven
op de boot. Een leuke groep met Oostenrijkers, Engelsen, Spanjaarden en
Australiers. Al met al een supertrip!!! En een mooie afsluiter van Vietnam want
morgenavond vliegen we door naar Luang Prabang in Laos. We hebben ontzettend
veel positieve verhalen over Laos gehoord, dus we hebben er ontzettend veel zin
in!!
|
|
|
