|
|
|
|
|
roelenjannekeopreis.nl
|
|
|
|
|
» Algemeen » Brazilië
|
|
|
Roel en Janneke
|
|
Reisverslag
Pantanal en Corumba (t/m 22 april)
Vanuit Foz do Iguazu hebben we de bus naar Campo Grande genomen. Opnieuw een nachtbus en
we kwamen er al snel achter dat de stoel van Janneke er niet zo veel zin in had om vast te
blijven staan... Hij kon wel achterover maar ging bij elk hobbeltje een stukje naar voren of naar
achteren. Minder lekker als je wilt slapen.. Na heel veel keren gestopt te zijn moesten we in opeens
allemaal uit de bus. Bleek dat we geen directe bus hadden. Nou ja prima, stoel was toch niet
goed en de wc achterin rook ook niet helemaal fris. De volgende bus stopte ook bij elk klein
stationnetje. Echt slapen lukte daarom niet. Daarnaast hadden we nog twee keer!!! een politieinval.
Waarschijnlijk waren ze op zoek naar drugs. Alle tassen open en bij de tweede keer kwamen ze
zelfs met getrokken pistool binnen en werd Roel gefouilleerd. Tussen bij acties zat ongeveer een
half uurtje tijd. Lekker afgestemd dus..
Uiteindelijk kwamen aan het begin van de ochtend aan in Campo Grande. Vanuit hier kun je tours
boeken naar de Pantanal. De Pantanal zijn de wetlands in Brazilie. Als er een goed regenseizoen
is geweest, dan staat bijna alles onder water. Dit trekt natuurlijk ontzettend veel dieren en die
wilden wij dus graag zien. We hadden al uitgezocht bij welke touroperator we wilden boeken dus
dat scheelde. Met Ecological Expedition zijn we dezelfde dag vertrokken voor 4 dagen 3 nachten
in de Pantanal.
Van de lodge hadden we niet zoveel verwacht, maar deze zag er super uit. Zwembad erbij,
hangmatjes om te relaxen, volleybalveld, voetbalveld, tennisveldje en drie keer per dag een buffet.
Heerlijk!!! Daarnaast hadden we verschillende activiteiten. We hebben de eerste avond een korte
wandeling rond de lodge gemaakt. Direct al een vos en een aantal kaaimannen (kleine krokodillen)
gezien.
De volgende dag begonnen we met piranha vissen. Stukje vlees aan de haak en vissen
maar. Eigenlijk ging het best goed. We hebben meerdere vissen gevangen. Onze gids vertelde dat
het op dit moment erg droog is. Tijdens het regenseizoen heeft het zo goed als niet geregend. De
rivier staat dus laag en er is minder eten voor alle dieren dus ook voor de piranha's. Als mens moet
je dan oppassen. Als je in het water bent worden je tenen en vingers week, de piranha's denken dan
dat het sardientjes zijn, bijten erin, en dat zorgt natuurlijk voor bloed. Binnen no time komen er tig piranha's
op je af om je op te peuzelen... Maar goed dat is dus allemaal niet gebeurd. De gevangen vis hebben
we 's avonds bij het eten opgegeten. Smaakte eigenlijk heel goed.
's Middags hebben we paardgereden. Heerlijk hobbelen door de mooi natuur. Onderweg een paar
toucans en herten gezien.
De volgende dag was het tijd voor een zonsopgangswandeltocht. Helaas was onze mobiel, die als
wekker dient, leeggelopen, dus ging deze niet af. Oepsie. We waren al een kwartier te laat. Snel
kijken of ze nog niet weg waren. Gelukkig konden we nog mee. Kleren aan en lopen maar. We zijn
door verschillende junglegebieden gelopen. We hebben o.a. black howler monkeys, capuzijnen
apen, papegaaien (macaws), herten, toucans, hele grote sprinkhanen en verschillende soorten vogels
gezien. Tijdens de jeep/wandelsafari 's middags werd het allemaal nog mooier. We hebben
super veel kaaimannen gezien, evenals capybaras (het grootste knaagdier ter wereld een soort grote
hamster), tuyuyus (een hele grote vogel, het symbool van de pantanal), anaconda (een heel
zeldzame slang, super dus om te zien), tarantula's, apen, wasberen en weer heel veel verschillende
(roof)vogels.
Op onze laatste ochtend hebben we een boottocht gemaakt. Ook nu was er weer van alles te zien.
Bijzonder waren vooral de giant otters. Deze zijn twee meter lang. Onze gids lokte ze met een
bepaalde roep en om hun terratorium te beschermen kwamen ze met geweld het water in. Na
de boottocht was het tijd om de tas te pakken en weer verder te gaan. We vonden het super
om zoveel moois te hebben gezien. We hebben het gevoel de laatste tijd van hoogtepunt naar
hoogtepunt te gaan.
's Middags hebben we de bus naar Corumba genomen. Dit is een plaats aan de grens bij Bolivia.
In de bus zaten nog twee andere toeristen waar we bij het uitstappen mee aan de praat raakten.
Toen we aan het praten waren kwam er een man op ons af. Hij vroeg ons waar we onze tour hadden
gedaan en wie ons had geholpen. Wij zijn nette mensen dus dat vertelden we hem keurig. Oh zegt
hij, de man die ons had geholpen in Campo Grande had hem gebeld en verteld dat er vier!! mensen
aan zouden komen, die door wilden naar Bolivia. En had hem gevraagd ons te helpen. Goh wat
vriendelijk, maar wat bijzonder ook, want de Noren hadden helemaal niet samen met ons de tour
gedaan en in Campo Grande vertelden ze ons dat we alles zelf moesten regelen want in Corumba
lichten ze je op... Geweldig als iemand glashard in je gezicht zit te liegen en je weet gewoon dat
ie liegt, terwijl hij denkt dat we erin trappen. We hebben hem vriendelijke bedankt!
Samen met de noren hebben we een hotel gezocht. Daarna samen gegeten.
Erg leuke mensen, dus was gezellig. De volgende ochtend wilden we de bus naar de grens
nemen We gingen eerst even afrekenen in het hotel. We hadden de vorige dag afgesproken dat het
20 reais p.p. zou kosten. Dus wij leggen 80 reais klaar. Maar dat klopte niet volgens de man
achter de balie, we moesten 25 reais p.p. betalen. Nee, dat moeten we niet, we hebben 20 afgesproken,
vraag maar aan je collega. De collega die ons had geholpen werd gebeld, maar wist doodleuk te vertellen
dat we gewoon 25 moesten betalen. Wij gingen hier niet mee akkoord en toen begon de bitchie
bazin zich er mee te bemoeien. We moesten gewoon betalen of ze zou de politie bellen. Prima
bel de politie maar! Het duurde even voordat ze er waren. Maar uiteindelijk kwam de politie, drie
man sterk, voor wel 20 reais (ongeveer 8 euro) eraan. Ze hoorden het verhaal aan van de
hotelmedewerker en vroegen ons wat onze plannen waren. Wij willen graag naar Bolivia. Ok prima,
volgens meneer agent, maar dan moeten we eerst betalen anders krijgen we geen stempel om
het land uit te gaan. Zo goed is de politie dus hier. Onze kant van het verhaal doet er niet toe, we
moeten gewoon betalen. Uiteindelijk dus maar betaald, want we wilden nu helemaal graag naar Bolivia...
Nog even bij de pinautomaat langs (want nu waren we ons laatste geld ook kwijt) en daarna door
naar Bolivia.
|
|
|
| © roelenjannekeopreis.nl 2009 |
|
