Roel en Janneke
|
|
Reisverslag
Weer even terug in Bangkok, daarna door naar Filipijnen (t/m 10 november)
Van 7 op 8 november hebben we de avond/nachtbus vanuit Pakse (Laos) naar
Bangkok genomen. Opnieuw terug in Thailand en terug naar ons beginpunt van onze
reis door Azie, Bangkok. Bangkok is bekend terrein dus dat is fijn.
We weten hoe het er werkt en waar we naar toe willen. We zoeken het guesthouse
op waar we de vorige keer ook geslapen hebben en gaan meteen een aantal dingen
regelen. Het boeken van een ticket naar Manila lukte niet via internet, dus we gaan
een paar bureautjes langs om te informeren wat het kost. Hmm, toch wel flink veel
meer dan via internet.. Tja die mensen willen ook verdienen, maar wij zoeken niet
voor niets iedere keer een goedkope overnachtingsplek uit, dus op zoek naar een
goedkopere optie.
Cebu Pacific Air heeft een kantoor in Bangkok. Maar eens bellen wat een ticket kost.
Het blijkt goedkoper te zijn dan via internet, jippie, onze zoektocht wordt beloond.
We nemen een taxi naar het kantoor. Daar wordt ons weer verteld dat we meer
moeten betalen. Janneke wordt niet snel boos, maar nu begint ze toch wel een
beetje uit haar slof te schieten. Blijkt dat de mevrouw achter de balie een
retourvlucht wil berekenen terwijl we een enkeltje willen en dat hadden we ook
gezegd. Alle ophef dus voor niets, haha.
Daarna camera weggebracht want er zat vuil in de body en dat konden we niet
zelf verwijderen.
Natuurlijk hebben we ook even geshopt (Bangkok blijkt toch goedkoper dan Laos
en Vietnam te zijn). 's Avonds niet te laat gaan slapen want we hadden de nacht
ervoor ook al weinig slaap gehad omdat we toen in de bus zaten. En dat slaapt
nog steeds niet echt goed.
Voordat we 's avonds Bangkok alweer verlaten, willen we nog een paar dingen doen,
zoals dvd met foto's branden en versturen, Janneke wil haar benen laten harsen,
Roel wil een hoes voor om de digitale camera om foto's tijdens het snorkelen te
kunnen maken en er staat nog een skypedate met Marleen en Dieter.
Gelukkig is het allemaal gelukt en was niet alleen Marleen maar ook Joyce op de
skype. Super om jullie gesproken te hebben!! Om 20.00 uur 's avonds hebben we
de bus naar het vliegveld gepakt. En om 00.20 uur vertrok ons vliegtuig.
's Ochtends om ongeveer 4.30 uur (in de Filipijnen is het nog weer een uurtje later,
dus nu 7 uur tijdsverschil) zijn we aangekomen in Manilla. We hebben een taxi
genomen naar een guesthouse waar we over hadden gelezen in de Lonely Planet.
Helaas hadden ze nog geen kamer vrij en moesten we om 12.00 uur terugkomen.
Breekt je toch wel behoorlijk op twee nachten vlak achter elkaar reizen. En dan
ook nog niet meteen een plekje om bij te tanken. We lopen een beetje door Manila
en komen in een park uit. We hadden al gehoord dat Filipino's het leuk vinden om
met toeristen te praten en ja hoor er komt een man op ons af. Gelukkig spreekt
iedereen hier goed engels dus het praten gaat makkelijk. Hij vraagt wat voor werk
we doen, waar we vandaan komen en hoe we heten. Als Roel vertelt dat hij bij een
uitzendbureau werkt (zeggen maar niet dat we gestopt zijn met werken..) weet hij
nog wel een paar Filipino's die in Europa willen werken. Of hij Roel hun sollicaties
door kan sturen. Hmm ja even overleggen met collega's, weet niet of het kan, laat
het nog wel weten.. haha
En Janneke, goh wat een mooie naam. Als ik een dochter krijg dan noem ik haar
Janneke, haha. Na het gezellige gesprek weer terug naar het guesthouse. Gelukkig
is er nu een kamer vrij. Dus eerst maar eens bijslapen.
Manila heeft een aantal erg grote winkelcentra en eentje ervan zit vlakbij ons
guesthouse, dus 's avonds even kijken en een hapje eten. Het stikt hier van de
fastfoodketens. Ze hebben zelfs de Wendy's. Een fastfoodketen die Janneke nog
kende van haar Curacao tijd. Dus daar moet natuurlijk gegeten worden. Na ruim
zeven jaar, lekker om weer eens bij de Wendy's te eten :-)
De Filipino's zijn trouwens voornamelijk katholiek. Dat betekent dat hier ook
kerstmis wordt gevierd. En ze denken dat ze daar niet vroeg genoeg mee kunnen
beginnen. De kerstbomen staan al door het winkelcentra verspreid en in bijna alle
winkels zijn de kerstliedjes al te horen. Raar hoor, als je zelf het gevoel hebt dat
het nog zomer is.
Opnieuw een dagje Manila. We lopen een beetje door de stad en bekijken
Intramuros met paard en wagen. Een door muren omgeven deel van Manila.
Onze paard en wagen bestuurder begint erg vriendelijk, maar blijkt uiteindelijk meer
geld te willen. We spreken met hem af een ronde van een half uur te maken,
maar hij houdt zelf de tijd niet in de gaten, dus dat doen wij maar anders moeten
we meer betalen. Als we uitstappen wil hij een fooi. Nou mooi niet. We betalen voor
Filipijnse begrippen genoeg (ong. 5 euro) en van jongs af aan is ons een bekend
Nederlands gezegde bijgebracht: Kinderen (of paard en wagen bestuurders) die
vragen worden overgeslagen...
Na Intramuros boeken we een ticket naar Palawan. De Filipijnen bestaan uit
duizenden eilanden en de makkelijkste manier om van Manilla naar de mooie
eilanden te gaan is per vliegtuig.
We boeken een retourtje voor zo'n 100 euro. Dat is dus 25 euro per persoon per
vlucht. Niet veel geld toch?? Als het ticket binnen is gaan we op zoek naar een
restaurant van een Nederlands eigenaar, waar we over gelezen hebben. Ze
hebben daar bitterballen en frikandel speciaal. Wow wat een vooruitzicht.
Helaas zijn er geen frikandellen speciaal, maar de bitterballen smaken, ondanks
de westerse prijzen, heerlijk.
Vandaag is een relaxdagje. We nemen vanavond namelijk de nachtbus naar
Banuae (ja alweer een gebroken nacht). Vlakbij de indrukwekkende rijstterassen.
Janneke laat voor 2,5 euro haar haar knippen en Roel gaat met de foto's aan de
slag. 's Middags gaan we voor 2,5 euro pp naar de film en lopen we nog even door
de mall. Vanuit Banaue gaan we drie dagen door de rijstterassen trekken. Zaterdag
komen we weer terug in Manilla, om daarna op zondag naar Palawan te vliegen.
Drie dagen trekken door de rijstvelden rond Batad (t/m 16 november)
Van dinsdag op woensdag zijn we met de nachtbus naar Banaue vertrokken. De
busmaatschappij dacht dat wij het te warm zouden hebben, dus de airco werd op
vriesstand gezet. Trui en jas dus maar aan en proberen om een beetje te slapen.
Tien uur later waren we in Banuae waar we samen met een duits en een deens stel
een jeepney (bus/truck/jeepachtig typisch Filipijns vervoersmiddel) gezocht. We
wilden namelijk drie dagen door de nabijgelegen rijstvelden gaan trekken. Nadat de
andere twee stellen over ons plan hoorden besloten zij ook mee te gaan, dus we
hadden een gezellige groep met z'n zessen. Eerst met een jeep zo'n uur rijden naar
het 'startpunt'. Daarna zo'n 45 minuten lopen naar Batad. Batad is niet bereikbaar
per auto maar is te voet relatief goed te bereiken voor toeristen. In Batad hebben
we een guesthouse gezocht met uitzicht op de rijstterrassen.
De rijstterrassen zijn tweeduizend jaar geleden met de hand uitgehakt en bedenken
de heuvels in dit gebied. 's Middags zijn we naar de waterval geweest om een
verfrissende duik te nemen. Eerst de berg af, over de smalle paadjes tussen de
rijstvelden door, berg weer op en weer af en daar waren we dan. Blijft indrukwekkend,
ook al hebben we ondertussen toch al wel een aantal watervallen gezien. We waren
met z'n vijfen. Het duitse stel, Mark en Karoline, onze gids en wij. Na een heerlijke
duik te hebben genomen zijn we maar weer aan de terugweg begonnen.
's Avonds gegeten en van het mooie uitzicht vanuit ons guesthouse genoten.
Donderdag begon het echte werk. De trektocht vanuit Batad naar Pula via Campulo.
Tussen de rijstvelden door over smalle paadjes en heel veel klimmen en dat met
een heerlijke warme temperatuur. Wat warm en toch eigenlijk wel heel erg afzien...
pff, maar we werden goed beloond met een geweldig uitzicht toen we op de eerste
berg waren. Zo ver je kon kijken rijstterrassen... Onder water staande velden, fel
groene velden en net geoogste velden. Super!!! We hadden een behoorlijke hoogte
bereikt, maar om in Campulo te komen moesten we weer naar beneden. Weer goed
opletten, want het was glad. Na in totaal (berg op en af) zo'n 2,5 uur lopen waren
we bij onze eerste stop, Campulo. Een dorpje ook alleen maar te voet te bereiken.
Met de mobiel heb je er geen bereik en de tv kennen ze er nog niet. We hebben hier
geluncht.
Haast kennen ze blijkbaar ook niet in Campulo, want het duurde zo'n twee uur
voordat het eten op tafel stond. Heerlijk om even de relaxen, maar we wisten dat
we ook nog een behoorlijke tocht voor de boeg hadden dus al te gerust waren we
er ook niet op, aangezien het hier om 17.30 uur donker is...
Na de lunch begonnen aan de tocht naar Pula. Weer dwars door de rijstvelden. Het
ene uitzicht was nog mooier dan het ander. Berg op en af om uiteindelijk na 3,5
tot 4 uur lopen in Pula aan te komen. In Pula waren geen guesthouses. Er
overnachten jaarlijks zo'n 60 toeristen, dus dat is de moeite niet. Onze gids heeft
rondgevraagd waar we konden slapen. Het werd het 'mooiste' huis in het dorp.
Eten was er niet veel, dus werd er speciaal voor ons een kip geslacht
(uiteraard moesten we daar wel zelf voor betalen). Na 2,5 uur!!! (laten we maar niet
zeggen dat we honger hadden..) stond het eten bestaande uit rijst, hele verse kip
en een ondefineerbare groente op tafel. Raar idee dat ze hier nauwelijks te eten
hebben in zo'n vruchtbare omgeving. De rijstvelden leveren niet genoeg rijst op voor
de hele bevolking rond Batad, dus ze moeten zelfs nog rijst inkopen. En dan te
bedenken dat alles lopend gehaald moet worden in de dichtbijzijnde stad, die op
zo'n 3 uur lopen ligt. Hetzelfde geldt voor de huizen die worden gebouwd en alle
andere materialen die om wat voor reden dan ook nodig zijn, alles wordt lopend
naar het dorpje gebracht.
Na het eten hebben we onze kamer opgezocht. Een smal bed met een matras van
zo'n twee centimeter. Op het moment dat we willen gaan liggen voelen we kleine
kruimels, waarschijnlijk muizenkeutels... Heerlijk gevoel zo vlak voor het slapen
gaan. Matras omgedraaid en maar geprobeerd te slapen. Lukte niet echt omdat het
super koud was, en het idee dat er ieder moment een muis over je heen kan kruipen
helpt ook niet. Maar ach we hadden in ieder geval een dak boven ons hoofd en heel
bijzonder om dit een keer mee te maken.
De volgende ochtend vroeg eruit voor de laatste etappe. Eerst wat noodles naar
binnengewerkt en hup daar gingen we weer. We zouden eerst een stukje omhoog
moeten en daarna was het vlak en naar de beneden, volgens onze gids. Nou mooi
niet. Het was weer grotendeels omhoog. Pff, we weten nu weer dat we spieren in
onze benen hebben, haha. Het grootste deel van het laatste stuk ging door de
bossen en jungle. Dus een keer een ander uitzicht dan de rijstvelden. Het was
weer heel erg goed opletten, omdat het behoorlijk glad was. Op het laatst gingen
we bijna scheel kijken van de concentratie... Na zo'n 3,5 uur waren we bij het
eindpunt. Moe maar ontzettend voldaan.
Met de jeepney zijn we opgehaald en naar een viewpoint gebracht voor weer een
uitzicht op de rijstterrassen. Alleen nu veel toeristen. De foto's die je hier maakt
zijn net zo mooi, maar het gevoel als je 'alleen' tussen de rijstterrassen loopt is
vele malen beter. 's Middags hebben we een beetje door Banuae gesjokt. Onze
gids wilde ons wel gratis naar de busterminal brengen, dus dat was fijn. Om 17.45
uur op zoek naar Chris (de gids). In twee ritten kon hij ons zessen met de tricycle
(brommer met zijspan) wegbrengen. Mooi!! Maar na de tweede rit wil hij toch geld
hebben... Gasoline kost ook geld... Ja dat weten wij ook, maar dan moet je niet
zeggen dat je het gratis doet. Dus helaas geen extra geld (hij had al een fooi
gehad) voor onze Chris. Daarna weer lekker zitten bevriezen in de bus naar Manilla.
We zouden er in 9 uur moeten zijn, maar omdat ze 100 meter met de weg bezig
waren hebben we er 3 uur langer overgedaan.. Dus 's ochtends helemaal brak weer
in Manilla aangekomen.
Even een lekkere douche genomen en daarna met z'n allen ontbeten. De anderen
moesten nog een vlucht boeken dus wij zijn onze eigen weg gegaan. Even de was
weggebracht, gerelaxed en daarna naar de chinese begraafplaats met de skytrain.
Het wijkje tussen het station en de begraafplaats zag er niet zo heel fris uit, dus
maar even omgelopen. Goh wat is dat apart die begraafplaats. De mensen zijn hier
begraven in kleine huizen. Het ene huis is nog mooier en groter dan het andere. De
een heeft een koelkast, de ander een tweede verdieping, weer een ander heeft airco
en de meeste hebben een keuken en een toilet. En dat allemaal om te laten zien
dat ze meer hebben dan de buren en om met allerheiligen het graf uitgebreid te
kunnen bezoeken. Zo'n huisje kost ze zo'n miljoen pesos (160.000 euro).
Vanuit de begraafplaats door naar de grootste shoppingmall van Zuid Oost Azie.
Ja dat is even een omschakeling. Maar jeetje wat een complex. Ze hebben er
alles van bowlingbaan tot ijsskatebaan, van MC Donalds tot belgische frieten en
van merkkleding tot gezondheidswinkels. Geweldig dus voor Janneke, alleen vond
Roel er iets minder aan. Waar zijn je shopmaatjes als je ze nodig hebt... haha.
's Avonds nog even wat gedronken met Mark en Karoline en daarna het bed in,
want de volgende ochtend moeten we er weer vroeg uit.
Ons vliegtuig naar Palawan (een van de Filipijnse eilanden) vertrekt om 8.00 uur,
dus om 4.30 uur ging de wekker. Douchen, ontbijten en met de taxi naar het
vliegveld. We nemen de taxi samen met het duitse stel. Zij vertrekken nl.
om 8.00 uur met het vliegtuig naar Bohol. Alleen komen we er bij het vliegveld
achter dat wij een andere terminal moeten hebben, dus de taxi maar weer in en
naar de juiste terminal. De vlucht duurde zo'n uur en nu zitten we dus op
Palawan. Puerto Princessa, de plaats waar we nu zitten, klinkt leuker dan het is.
Maar morgen gaan we door naar wat het paradijs moet zijn.. El Nido. We nemen
de bus om 5.00 uur om daarna bij te komen van alle gebroken nachten die we de
afgelopen 1,5 week hebben gehad. Een heerlijk vooruitzicht!!! :-)
El Nido en Busuanga (t/m 24 november)
Wat gaat de tijd toch snel. Het is alweer een week geleden dat we een verhaaltje
op de site hebben geplaatst. En dat terwijl we ons hadden voorgenomen om de
drie tot vier dagen een update te plaatsen. Ook met de foto's wil het nog niet
zo lukken, omdat de verbindingen hier nogal traag zijn. Tijdens ons relax dagje
vandaag gaan we proberen om jullie weer helemaal op de hoogte te brengen met
foto's en een verhaal.
Afgelopen maandag hebben we om 5.00 uur de bus vanuit Puerto Princessa naar
El Nido genomen. Wekker op tijd gezet en met de trycicle naar het busstation.
Bij de bus aangekomen zien we Andreas en Susan, het Deens stel, waarmee we
de trekking door de rijstvelden hebben gedaan. Zij gaan ook naar El Nido. Gezellig.
De bus zou er zo'n 9 uur over doen, maar we hadden een keertje geluk. Ondanks
een lekke band en de laatste helft een erg slechte, modderige en hobbelige weg,
waren we er in 7,5 uur. Heerlijk om eens eerder over te zijn dan verwacht. We
hadden op internet al een leuke accomodatie uitgezocht en deze ook gereserveerd.
Dus geen gezoek naar een kamer maar rechtstreeks op ons doel af. Een heel mooi
hut aan het strand! Helaas was het strand van El Nido zelf niet zo heel mooi, maar
de zee voor je huisje is wel super! 's Middags meteen even een duik genomen in
het mooie blauwe water en even op ons gemak geluncht en bedacht wat we de
komende dagen wilden doen. DE activiteit in El Nido is island hoppen. Dat wil
zeggen je schrijft je in voor een tour of huurt zelf een boot en gaat dan naar
verschillende eilandje in de buurt om te snorkelen of op het strand te liggen.
Andreas en Susan wilden ook gaan island hoppen, dus we hebben met z'n vieren
een boot geregeld voor de volgende dag.
Dinsdag om 9.00 uur zijn we vertrokken met de boot voor onze eerst tocht. In de
omgeving van El Nido bevinden zich heel veel kleine eilandjes. Sommige alleen
van limestone met begroeiing, anderen met idilische strandjes. Het is een beetje
hetzelfde idee als Halong Bay in Vietnam of Krabi in Thailand, maar dan veel
minder druk met toeristen. Soms heeft de zee zich een weg gebaand in het eiland,
met al resultaat een door rots omgeven stuk water met een opening naar zee,
een lagoon. We hebben de grote en de kleine lagoon bezocht. Super helder water
en dus helemaal tussen de rotsen. Daarna op een paar plekken gesnorkeld. Erg
mooi koraal en heel veel verschillende soorten vissen. De een nog mooier gekleurd
dan de ander. Aan het eind van de dag hebben we een strandje opgezocht om te
relaxen. Toen we eenmaal terug in ons huisje waren, merkten we dat de zon toch
iets harder brande dan verwacht. Onze ruggen en benen waren niet meer wit, das
mooi, maar waren rood, dat minder mooi. Voor het eerst van ons leven zijn we in
november verbrand, haha. 's Avonds hebben we gegeten op het strand bij een
tentje met live muziek. Wat wil een mens nog meer...
Woensdag weer de hele dag op pad geweest. Deze keer mee met een
duikgezelschap. Andreas ging duiken en we konden mee om te gaan snorkelen. We
zijn op drie verschillende plekken geweest. Opnieuw veel moois gezien. Alleen
was de zee vandaag iets ruiger, dus je moest iets beter opletten. Tijdens het
snorkelen hebben we onze kleding maar aangelaten om te voorkomen dat we nog
meer zouden verbranden... 's Avonds weer op het strand gegeten met opnieuw
weer live muziek op de achtergrond...
Donderdag wilden we eerst niets gaan doen, maar ach we zijn hier nu toch,
waarom niet nog een tour doen.. Ja we zijn er achter gekomen dat we geen
rust in de kont hebben. Moeten we maar eens aan gaan werken, haha. We
hebben weer met z'n vieren een bootje gehuurd. Deze keer konden we zelf
beslissen waar we heen wilden. Dat werd snorkelen en strand. Onze lunch
hebben we op de top van een heuvel, met uitzicht op de baai, gehad. Aan het
eind van de dag zijn we naar een strand gegaan om de zonsondergang te bekijken.
Niemand anders had hetzelfde strand uitgekozen, dus dat maakte het wel extra
bijzonder. Nadat de zon onder was in het half donker met de boot terug.
's Avonds wederom op het strand gegeten. Goh wat zijn we toch saai...
Vrijdagochtend zijn Andreas en Susan vertrokken naar Puerto Princessa. Zij gaan
nog een ander eiland bezoeken in de Filipijnen. Wij hadden nog een hele dag in El
Nido. Een keer geen tour voor ons, maar op ons gemak een stuk wandelen. We
zijn El Nido uitgelopen en hebbben een stuk over het strand gelopen. Dit keer
een mooier stand dan El Nido zelf heeft en helemaal niemand, alleen wat locale
mensen. Leuk om te zien hoe ze leven. Super relaxed, muziek aan en beetje
knutselen aan de boot of hangen in hun houten huisjes. Op een gegeven moment
zagen we heel veel mensen bij elkaar staan. Wat zal daar gebeuren? Natuurlijk
ff kijken. Een hanengevecht. Een van de hobbies van de Filipino's. Hanen gaan
met elkaar vechten en er wordt flink gegokt op wie de winnaar wordt... We hebben
een gevecht gezien. De hanen krijgen een mes aan hun poot gebonden en gaan
elkaar dan, in een afgezette 'arena', te lijf. Meestal wordt eentje zo erg verwond
dat hij overlijdt. Blugh, wat een afschuwelijk vermaak. Snel maar weer doorgelopen.
Onderweg bij een resort even iets gedronken en af en toe gestopt om te genieten
van de rust en het mooie uitzicht. Uiteindelijk zijn we bij een resort gestopt om
te eten. Een heerlijke rustige locatie met hangmatten en veel groen. Tijdje
gerelaxed en opnieuw de zonsondergang bekeken. Daarna met de Tricycle terug
naar El Nido. We wilden naar Coron, een ander eiland, en er werden twee
verschillende boottickets aangeboden. De een twee keer duurder dan de ander.
Beetje informatie ingewonnen. De goedkopere was een groter cargoschip, hij
ging 's nachts (dus bespaarde een overnachting), er waren bedjes en je kreeg
een ontbijt. We willen natuurlijk alles zo goedkoop mogelijk, dus de goedkoopste
optie werd het. Vrijdagnacht, nadat we nog even een hapje hadden gegeten, zijn
we om 23.00 uur richting boot vertrokken. Eerst vertrekbelasting betalen, tassen
openmaken en laten checken en richting boot. Het eerste wat we zien als we
in de buurt komen zijn de buffels aan boord. Het hele voordek staat vol met
buffels. Eenmaal aan boord zien we dat het binnen ook voor een groot deel
volstaat met buffels en dat er voorin een lijkenkist met bloemen staat... Hmm
we hadden ons een iets andere voorstelling gemaakt, maar goed misschien vallen
de bedden nog mee. Het passagiersdeel was boven. Dus trap op en daar was
een grote ruimte met veldbedjes waarop alle passagiers zij aan zij lagen. Wat een
ervaring, haha. Het slapen op de bedjes ging eigenlijk beter dan verwacht. Alleen
de beetje jammer dat het naar buffelstront rook en dat de locals het normaal
vinden om recht in je gezicht een boer te laten... Na een golfachtige tocht van
zo'n 9 uur kwamen we uiteindelijk aan in Coron. Het ontbijt hebben we trouwens
maar overgeslagen. Rijst met een vage saus terwijl je net wakker bent en op een
constant bewegend schip zit, leek ons niet zo verstandig.
In Coron hebben we ons naar een resort laten brengen waar we op internet over
gelezen hadden, Princess of Coron. Een resort van een Oostenrijkse eigenaar. We
vonden dat we wel een keertje iets luxer mochten zitten... We hebben een grote
kamer met super mooi badkamer, een zwembad in de tuinachtige omgeving en wifi.
Heerlijk!! Eerst het stadje in om te eten en wat dingen te kopen. Daarna ff bij het
zwembad gelegen.
's Avonds maar weer het stadje in om te eten en om de tour voor de volgende
dag te regelen. Want hier is het niet anders dan in El Nido, ook hier is het
voornamelijk Island hoppen.
We hebben een boot voor ons twee geregeld en gaan naar Coron Island. Dit
eiland heeft twee meren, lake Kayangan en lake Baracuda. Dat laatste meer
bestaat uit drie lagen, zout, zoet en gemixt. Het resultaat is dat het water
beneden warmer is dan boven. De meren zijn omgeven door rotsen (ja hoe kan
het ook anders hier) en zijn super helder. Heerlijk om te zwemmen!! Daarnaast
natuurlijk weer gesnorkeld. Toen we terugkwamen meteen wat gegeten en daarna
teruggegaan naar onze kamer om weer eens te beginnen met het lezen van
een boek.
Vandaag hebben we dan eindelijk een hele dag relaxen ingepland. Boek lezen,
aan het zwembad liggen, site bijwerken, misschien een potje kaarten of filmpje
kijken. We zien wel. Het gevoel om niets te hoeven is heerlijk!!
Wraksnorkelen (25 t/m 27 november)
Na onze relaxdag hebben we nog een dag een boot met bestuurder gehuurd en zijn opnieuw naar drie snorkelplekken gegaan. Na 1 tot 1.5 uur varen kwamen we aan bij de eerste plek, de koraaltuin. Vol met koraal, planten en vissen. Daarna door naar de volgende plek, een gezonken Japanse oorlogsboot. Tijdens de tweede wereldoorlog hielden veel Japanse boten zich schuil in de baai rondom Coron. De Amerikanen hadden dit op een gegeven moment door en hebben toen een groot aantal schepen tot zinken gebracht. Coron is bij duikers daarom vooral bekend vanwege het wrakduiken. Het schip dat wij hebben bezocht om te snorkelen bevond zich bijna aan de oppervlakte en was dus met snorkelen ook goed te zien. De boot zat vol met koraal en planten en we hebben er meerder nemo's en veel andere vissen zien zwemmen. Toch raar dat er zoveel dingen op een boot kunnen groeien... Op de laatste plek lag ook weer een boot, maar deze was moeilijker te zien. Dus vooral het mooie koraal en de vissen maar weer bekeken. We hebben heel wat snorkeltrips gemaakt tijdens ons bezoek aan de Filipijnen, maar deze laatste dag was toch wel de beste.
Woensdag hebben we het vliegtuig terug naar Manila gepakt. Een vlucht van nog geen uur. In Manila hadden we alweer een kamer geboekt in het guesthouse waar we eerder ook zaten. Tassen in het guesthouse gedropt en naar de mall om naar de bios te gaan. James Bond dit keer. 's Avonds hadden we afgesproken met Mark en Karoline (het Duitse stel waarmee we de rijstvelden trekking hebben gedaan). Zij kwamen dezelfde dag terug van hun trip naar een aantal andere Filipijnse eilanden. Leuk om verhalen uit te wisselen. Zij hebben weer hele andere dingen gedaan en gezien dan wij. We hebben samen een hapje gegeten en foto's gekeken. Was gezellig om elkaar weer te zien.
Donderdag moesten we weer op tijd uit bed omdat we vanuit een plaats (Clark) zo'n 1,5 uur rijden vanaf Manila naar Kuala Lumpur (Maleisie) zouden vliegen. Eerst met de taxi naar het busstation, bus naar het vliegveld en daarna met het vliegtuig naar Kuala Lumpur. Prima vlucht met Air Asia. In Kuala Lumpur direct ons vervolgticket naar Medan in Indonesie voor een paar dagen later geboekt.
|
|
|
Foto's
Kaart van de Filipijnen
Foto's van de Filipijnen.
»» Lees verder
|
|