Roel en Janneke
|
|
Reisverslag
Orang Oetangs kijken in Bukit Lawang (t/m 5 december)
Om 8.30 uur kwamen we aan in Medan, een plaats op het eiland Sumatra, in
Indonesie. We wilden eigenlijk weer direct een ticket boeken voor onze vervolgtrip
naar Bali 1,5 week later, maar helaas was het boekingskantoor van Air Asia nog niet
open. Dus we hebben maar de taxi naar het busstation genomen en zijn daarna met
de bus naar Bukit Lawang gegaan. Bukit Lawang is een plaatsje dat grenst aan het
Gunung Leuser National Park. Dit park is bekend vanwege haar Orang Oetangs. We
hadden via internet al gezocht naar een mooie accomodatie. Jungle Inn werd het
positiefste beoordeeld, dus maar even gebeld en een kamer gereserveerd. In de bus
kwamen we al iemand (Hasani) van Jungle Inn tegen. Hij heeft ons de weg gewezen.
De laatste accomodatie voordat de jungle begint. Hasani heeft ons de kamers laten
zien. Het is de, jaja, honeymoonsuite geworden. Een super grote kamer, met balkon
met hangmat en uitzicht op de jungle en de rivier, een open badkamer, dus douchen
in de buitenlucht :-) en een groot bad. En dat alles voor wel 16 euro per nacht.
Geweldig toch!!
In Bukit Lawang is een rehabilitatiecentrum voor Orang Oetangs gevestigd. Dit
centrum helpt Orang Oetangs, die gehouden werden als huisdier, om weer terug te
keren in de jungle. Eerst worden ze verzorgt in een kooi, daarna gaan ze terug de
natuur en kunnen ze twee keer per dag terug komen naar de voederplaats waar ze
bijgevoed kunnen worden. Het uiteindelijke doel is dat ze zich zelf helemaal kunnen
redden in jungle en dus niet meer terugkeren naar de voederplaats. Maandagochtend
zijn we naar de voederplaats gegaan. Eerst met een klein bootje de rivier over. Daar
zagen we de eerste Orang Oetang al komen. Daarna 10 minuten een berg beklimmen
en we waren (samen met maar 3 andere toeristen) bij de voederplaats. Het wisselt
heel erg per dag hoeveel Orang Oetangs komen. Wij hadden geluk. Er waren er 6
waarvan 2 met baby. We konden ze van heel erg dichtbij zien. Een onvoorstelbaar
mooi gezicht. Toen het begon te regen zijn we terug naar de rivier gelopen. Met het
bootje weer de rivier over en terug naar Jungle Inn. 's Middags nog even het plaatsje
rondgelopen.
Dinsdag begon onze 2 dagen durende jungletocht. Hasani was onze gids. Naast
Orang Oetangs zijn er ook andere aapsoorten in het tropische regenwoud te vinden.
Dus op zoek naar de apen! Na een uurtje lopen vonden we de eerste orang oetang
met jong. Kort daarna volgenden de White handed gibbon en de Thomas leafe
monkey. En niet veel later een Long tail Makaki, die verstoten was uit de groep door
de nieuwe leider. Hij zicht gezelschap door ons een tijdje te volgen. Super!! De tocht
ging berg op en af over glibberige paden, die niet altijd paden waren, tussen de
mooie groene bomen door. Aan het einde van de dag zagen we nog een Orang
Oetang rustig relaxen in de boom. Ons kamp was aan de rivier. We sliepen op een
dun matje in een open tent. De gids en zijn assistent maakten het eten klaar. Dus
nadat we een duik hadden genomen in de rivier konden we direct aanschuiven.
's Avonds heeft Hasani ons een aantal trucjes laten zien en natuurlijk wist Roel ook
nog wel wat leuke trucs, dus al met al was het gezellig.
Op tijd op. Zo'n dun matje slaapt toch niet zo heel lekker... Na het ontbijt zijn we
weer vertrokken richting de jungle. Berg op berg af, nog meer dan de eerste dag...
Het duurde een behoorlijke tijd voor we dieren zagen, maar uiteindelijk toch nog de
White handed gibbon en een schilpad gevonden. Helaas geen Orang Oetangs :-( We
gingen terug met een raft (aan elkaar gebonden binnenbanden) over de rivier. Super
met al die stroomversnellinkjes en onze zingende gidsen. En net toen we het niet
meer verwachten zag Roel een Orang Oetang met baby op een rots aan het water
zitten. Raft stil gelegd en rustig zitten genieten van de mooie natuur. Daarna zagen
we nog een grote leguaan en Long tail makaki's. Aan het einde van de middag waren
we weer terug in Bukit Lawang. Het was af en toe behoorlijk afzien, maar wel heel
erg de moeite waard.
We hadden nog geen genoeg van de Orang Oetangs, dus donderochtend nog een
keertje naar de voederplaats. We hadden weer geluk 6 Orang Oetangs waarvan
weer 2 met baby. Blijft een heel erg bijzonder gezicht. Nadat we ontzettend veel
foto's en film hebben gemaakt, zijn we weer terug gelopen naar onze kamer. Tijd
om een middagje op ons balkon te gaan hangen.
Vrijdag was het weer tijd om naar een andere plaats te gaan. Om 8.30 ur zijn we
vertrokken. Eerst met de brommertaxi naar de bus, met de minibus naar Medan, in
Medan met een klein busje naar een ander busstation, met de grote bus naar
Parapat om uiteindelijk met de laatste boot (die al onderweg was, en speciaal voor
ons terugkwam..) naar Tuktuk. Tuktuk ligt aan Lake Toba en schijnt erg relaxed en
mooi te zijn. Dat gaan we de komende dagen dan maar eens bekijken. De afgelopen
week heeft het hier veel geregend. Hopelijk wordt het de komende dagen beter.
Lake Toba en op naar de tropische stranden (t/m 13 december)
Lake Toba was inderdaad heel erg relaxed met als resultaat dat we ook niet zo veel
hebben gedaan :-) Het weer was niet echt super. Gelukkig niet zo veel regen, maar
ook geen zon. Dus zwemmen in het meer hebben we niet gedaan. Tuktuk is super
toeristisch. Er is een lange straat die rond het schiereiland gaan en die straat zit
vol met guesthouses, restaurantjes en winkeltjes. De omgeving was mooi, maar we
hadden een beetje meer verwacht. Tja misschien worden we ondertussen verwend...
Zondag zaten we te internetten toen een Engelse leraar naast ons kwam zitten. Hij
had van een vriend Nederlands geleerd, dus hij begon in het Nederlands tegen ons
te praten. Hij was samen met zijn klas naar Tuktuk gekomen om Engels te oefenen.
Of wij misschien even met hem mee wilden gaan om te praten met zijn klas. Ach
waarom niet, we wilden toch al een fiets huren, dus fiets mee en op naar de klas.
Het was een grote groep meiden die aan het studeren waren voor kraamhulp. Ze
stelden ons vragen en wij stelden hen vragen en toen was het tijd voor de foto's...
We waren net filmsterren. Iedereen wilde met ons op de foto; in allerlei combinaties,
alleen, met een vriendin, met een van ons, met ons beiden, met de hele groep. Op
het laatst hadden we last van ons kaken van het lachen voor de camera.. Wat
hebben filmsterren het toch zwaar! Al met al heel grappig zoiets maak je niet zo
vaak mee, dachten wij. Maar daar bleken we ons in te vergissen. We waren nog niet
weg of de volgende groep kwam er aan. En 10 minuten later weer een volgende
groep. Het blijkt dat veel Indonesiers engels willen leren en op zondag naar Tuktuk
komen om met de toeristen te gaan praten. Een beetje hetzelfde dus als in Ho
Chi Minh City. Na met drie groepen gepraat te hebben vonden we het mooi geweest.
Sorry jongens, maar zoek maar een paar andere toeristen.
Op een van de avonden was er in het restaurant van ons hostel een Batakvoorstelling.
Locale dans en zang. Een beetje cultuur kan geen kwaad, dus wij waren van de
partij. Een groep van zo'n 8 muziekanten en nog eens zo'n 10 danseressen voor
ongeveer 20 gasten... Hier kan dat allemaal uit. Toen er mensen uit het publiek
mee moesten dansen wisten ze Janneke natuurlijk wel weer te vinden (net als in
Afrika, alleen had ze daar Marleen nog die ook mee moest dansen :-)
Op de laatste avond wilden we wel eens een keertje op een andere plek eten dan
bij ons eigen hostel. Dus straatje in en bij het eerste de beste restaurant naar
binnen gegaan. En wat vinden we daar op de kaart.... HAGELSLAG. We hadden de
Nederlandse invloeden al wel opgemerkt, vooral in woorden die hetzelfde zijn, zoals
Handduk, Spanduk, Rijsttafel, Doorsmeer, Knalpot enz., maar dat ze ook hagelslag
hadden, dat wisten we niet. Eindelijk na drie maanden dus weer eens hagelslag
voor Janneke. Wat een geweldige verrassing. Het eten was dus een broodje met
hagelslag. Even later hoorden we dat hagelslag in Indonesie Ceres heet en dat het
gewoon in de supermakrt verkrijgbaar is. Dus dat hebben we nog wel even ingeslagen :-)
Na vier nachten Toba Lake hebben we de boot naar het vaste land genomen. We
wilden eigenlijk met de locale bus terug (waren we ook mee heengegaan), maar die
ging helaas weg zonder dat we het doorhadden. Met een gedeelde taxi was het niet
veel duurder en deze kon ons langs het postkantoor brengen, waar we nog naar toe
moesten en ons afzetten op de plek die wij zelf wilden (dus dat bespaarde weer
twee extra taxiritten). Dat werd een rit met de taxi dus. Echt veel comfortabeler dan
de bus was het helaas niet, maar gelukkig wel sneller. Terug in Medan hebben we
een vliegticket voor de volgende dag geboekt en ons af laten zetten bij een
guesthouse vlakbij het vliegveld. 's Avonds even naar een winkelcentrum in de buurt
om wat dingen bij de supermarkt te halen en om een hapje te eten.
Woensdag hebben het vliegtuig naar Bali genomen. We gingen 's ochtends om
10.00 uur weg en kwamen uiteindelijk om 23.30 aan in Bali. We vlogen namelijk
eerst naar Jakarta waar we zo'n 5 uur moesten wachten op de vlucht naar Denpassar.
Maar goed prima vluchten en daar waren we dan in Bali. De taxichauffeur gevraagd
een hostel te zoeken en daarna snel slapen. Wat kan reizen vermoeiend zijn...
Donderdag hebben we een door Kuta gelopen, een scootertje gehuurd en wat dingen
geregeld. 's Avonds dan eindelijk de frikandel speciaal gegeten waar we in Manila
al op gehoopt hadden. Kuta is het toeristenpunt van Bali en vooral ook bekend door
de bomaanslagen die er in 2002 plaatsvonden. Na de dreiging die ontstond na de
executie van de daders was het toch wel een beetje raar om hier te zijn.
Op 19 december vliegen we naar Australie, dus we moesten bedenken wat we tot
die tijd op of rond Bali wilden zien. Het zijn uiteindelijk de Gili eilanden geworden.
Gisteren hebben we de speedboat naar Gili Trawangan gepakt en daar zitten we nu
in een bungalow met leuk zitje, hangmat en heerlijk ontbijt :-) Het strand is wit, de
zee helder en vandaag was het (ondanks dat het regenseizoen is) lekker zonnig. Dus
de komende week gaan we ons hier vermaken met luieren, lezen, zwemmen en
snorkelen.
Relaxen, relaxen en nog eens relaxen op Gili Trawangan en nu down under (t/m 21 december)
Op Gili Trawangan hebben we vooral heel erg veel gerelaxed. We hebben 1 dag een
een snorkeltoer (ja alweer..) gemaakt. En 1 dag een rondje om het eiland gelopen
(kan in ongeveer 2 uurtjes) en het eiland bekeken vanuit het het viewpoint.
Kon je ook meteen Gili Meno, Gili Air (de andere twee Gili-eilanden) en Lombok zien.
Ligt allemaal maar een paar kilometer verder. De rest van de dagen hebben we
gerelaxed bij onze bungalow, op het strand gelegen en gesnorkeld.
Tijdens het snorkelen nog een supergrote schildpad en een aantal bijzonder vissen
gezien. Foto's volgen binnenkort.
We hebben deze laatste week in Azie nog even uitgebreid genoten van de lage
prijzen. Twee keer een massage gehad, iedere dag verse sapjes en lekker uiteten.
Optimaal genieten dus :-)
Vrijdagochtend zijn we met de speedboat teruggegaan naar Bali. Nog even door
Kuta geslenterd, wat laatste dingen gekocht en 's avonds door naar het vliegveld
voor onze vlucht naar Aussie. Onze vlucht ging om 23.00 uur, daarna 5 uur wachten
in Darwin pfff en nog eens een paar uurtjes vliegen naar Cairns.
Jeetje wat een verschil zeg tussen Azie en Australie. Toch wel een kleine
cultuurschok de andere kant op, haha. Alles is hier super netjes, de stad is ruim
opgezet, de huizen zijn mooi en alles is een heel stuk duurder... Dat laatste is
vooral heel erg wennen. Waar een snorkeltour in Indonesie nog 4 euro kostte, is dat
hier het 10 voudige. Gelukkig kunnen we morgen de camper ophalen en heel veel
dingen zelf bezoeken.
Maar de tripjes naar de Great Barrier Reef en de Whitsunday islands zullen
we toch ergens moeten boeken.
Wij willen iedereen alvast hele fijne kerstdagen en een heel gelukkig, gezond en
spetterend 2009 wensen!!
|
|
|
