|
|
|
|
|
roelenjannekeopreis.nl
|
|
|
|
|
» Algemeen » Paraguay
|
|
|
Roel en Janneke
|
|
Reisverslag
Encarnacion, Asucion en Ciudad del Este (t/m 14 april)
De busrit naar Posadas viel mee. We raken gewend aan nachtreizen. Jaren geleden,
toen we nog met de bus naar Spanje gingen, zweerden we nooit meer een nachtbus
te nemen. En ondertussen was dit al onze 5e nachtbus tijdens de reis (en dan waren
er ook nog eens de 7 nachtvluchten, nachttrein en de nachtboot). Ach een mens kan
veranderen... haha.
Rond de middag kwamen we aan in Posadas, hier hebben we direct de bus naar
Encarnacion in Paraguay genomen. Bij de grens weer de gebruikelijke stempels
gehaald. Alleen viel het op dat ze in Paraguay helemaal geen gegevens van ons
noteerden of opsloegen. Normaal moeten we een formulier invullen als we een
land inkomen en wordt ons paspoort electronisch gelezen. Hier niks van dat alles...
Voordat we besloten naar Paraguay te gaan hadden we op internet wat informatie
gelezen. We wisten o.a. het volgende:
- Er gaan weinig toeristen naar Paraguay.
- In de buurt van Encarnacion zijn een aantal oude, nauwelijks bezochte Jesuit ruines.
- De voormalige dictator van Paraguay Stroessner had een zwak voor de nazi's. Hij verwelkomde
de na de oorlog gevluchte nazi's met open armen.
- Paraguay is na Bolivia het armste land van Zuid Amerika.
- Paraguay staat bekend om de corruptie.
- Ooit was Paraguay een van de rijkste landen van Zuid Amerika, maar toen besloten ze om de
oorlog te verklaren aan de buurlanden. Heel veel inwoners zijn tijdens deze oorlog gesneuveld.
Met uiteindelijk gevolg een ontzettende terugval van de economie.
En nu dan het Paraguay zoals wij het hebben gezien. We kwamen op witte donderdag
aan in Encarnacion. Witte donderdag is hier een feestdag dus bijna alles was gesloten
en de straten waren verlaten. In het hotel waar we heen wilden was niemand. We
hebben onze tassen achtergelaten en zijn het stadje ingelopen. Het zag er allemaal
beter ontwikkeld uit dan verwacht. Even in het park gezeten en geinternet en
uiteindelijk weer terug naar het hotel. Gelukkig was er nu wel iemand en ze hadden
kamers beschikbaar. Niet zo gek, we hebben voor de rest nagenoeg geen toeristen
gezien.
Vrijdag zijn we met een taxi naar de Jesuit ruines gereden. De bus reed niet i.v.m.
Goede Vrijdag en we vonden Encarnacion nou niet zo bijzonder dat we er nog een
nacht wilden blijven. De ruines vormen waarschijnlijk een van de minst bezochte
locaties van de Unesco wereld erfgoedlijst. We hadden bij verschillende reizigers
gelezen dat zij als enige bij de ruines waren. Bij ons liepen er wel een paar andere
toeristen, maar druk was het absoluut niet. Wel interessant. De Jesuiten beschermden
de bevolking voor 150 jaar tegen de slavenhandelaars. Zij bouwden hiervoor kleine
steden en zorgden voor onderwijs en gezondheidszorg voor de arme bevolking. De
Spaanse koning vond echter dat de Jesuiten te machtig werden en heeft ze in 1763
verbannen. De ruines hadden geen daken maar zagen er voor de rest nog erg goed
uit!! Mooi om te zien.
Na ons bezoek aan de ruines hebben we de bus naar Asucion genomen. Weer een rit
van zo'n 5 a 6 uur. Na aankomst een hostel gezocht en 's avonds niet veel gedaan.
Zaterdag hebben we de stad verkend. We zaten vlakbij een plein en op dit plein/park
was een tentenkamp opgezet door Indigo's. Het is ons niet duidelijk geworden
waarom deze mensen hier leven. Waarschijnlijk was het omdat ze geen geld hebben
voor huisvesting. Maar vaag is het wel. Midden in de stad! De tenten waren niet veel
meer dan een paar stokken met zeil erover heen. Gelukkig is het in Paraguay
ontzettend warm (ong. 35 graden nu) dus koud zullen ze het 's nachts niet hebben.
Voor de rest viel het op dat er ontzettend veel bewaking op straat loopt. Op elke
hoek staat wel een agent. Bij historische gebouwen staan zo 15 agenten. We wisten
niet echt of we ons hierdoor nou veiliger of minder veilig moesten voelen...
De stad zag er voor de rest wel leuk uit met een aantal mooi gebouwen. Het verschil
tussen arm en rijk is hier groot. Achter een groot, goed onderhouden regeringsgebouw
begint de sloppenwijk.
Zondag was het natuurlijk Pasen en dus wederom alles gesloten. Gelukkig waren de
winkelcentra wel open. Dus wij zijn even wezen winkelen. Vanaf het winkelcentrum
hebben we de bus richting hostel genomen. Na 10 minuten reden we echter de stad
uit. Hmmm hier gaat iets niet helemaal goed. Blijkt dat we de bus de verkeerde kant
op hebben genomen, slim. Beetje siteseeing zullen we maar zeggen. Aan het einde
van de route nog 20 minuten gewacht voordat we aan de terugweg begonnen.
Volgens onze buschauffeur zaten we sowieso in de verkeerde bus. Dus bij het
winkelcentrum maar overgestapt op een andere lijn. Gelukkig hadden we alle tijd.
Tijdens de busrit stappen op verschillende plekken verkopers in die van alles en nog
wat verkopen, van kauwgom tot loterijloten, en haarelastiekjes tot het christelijke
scheppingsverhaal.
Maandag was het weer tijd om verder te reizen. Deze keer naar Ciudad del Este.
Dit plaatsje ligt op het drielandenpunt met Argentinie en Brazilie. En is bekend
vanwege de grote dam die hier is gebouwd. Deze dam wilden we graag bekijken.
Dus dinsdag zijn we met de lokale bus richting de dam gegaan. Moesten halverwege
overstappen en met onze geweldige kennis van Spaans is dat nogal ingewikkeld,
maar gelukkig is het allemaal goed gekomen. Toen we aankwamen bij de Itaipu dam
was de laatste ochtendtour een uur eerder vertrokken en vertrokken de middagtour
3,5 uur later. Shittie. Maar goed zit niks anders op dan te wachten.
De tour bestond uit een film en een rondrit met de bus. De Itaipu dam is de 2e
grootste ter wereld (tenminste volgens de lonely planet, volgens hun eigen brochures
zijn ze de grootste). Hij zorgt voor 78% van de stroomconsumptie in Paraguay en
26% van de stroomconsumptie in Brazilie. Een indrukwekkend bouwwerk om te zien.
Jammer is alleen wel dat door de bouw van de dam een ontzettend indrukwekkende
waterval verloren is gegaan...
Na de excursie hebben we nog even een kijkje genomen in de bijbehorende dierentuin.
Hier vangen ze dieren op die leven in het gebied waar de dam gesitueerd is. Ze
hebben o.a. panters, poema.s, dassen, apen en verschillende soorten vogels. Vanuit
de dierentuin weer de bus teruggenomen naar het hotel om onze tassen op te halen
voor de rit naar Puerto Iguazu in Argentinie. De bus is eigenlijk een directe bus, maar
wij moeten als enige uit de bus een stempel halen bij de Paraguayaanse grens.
Gelukkig wil de chauffeur op onze wachten als we heel snel zijn. Dus rennen met de
tassen (dit is nl. de laatste bus die rijdt) naar het kantoortje krijgen snel onze
stempel en zijn binnen no time weer terug. Fijn dat het af en toe ook snel kan.
En van de corruptie in Paraguay hebben we eigenlijk niets gemerkt. Onderweg zagen
we nog een indigo tent afbranden tot groot plezier van de buschauffeur en andere
passagiers... Via Brazilie (we halen hier maar geen stempels, we weten niet zeker of
het wel nodig is maar gokken het erop en gelukkig gaat het zonder problemen) rijden
we naar Argentinie.
|
|
|
| © roelenjannekeopreis.nl 2009 |
|
